پس از تحمل آن همه درد،کسی که به مقصد میرسد
دیگر همانی نیست کهبهراه افتاده بود..
کسی که برای ویرانی کف میزند،
گمان میکند خودش تماشاگر است، نه در صحنه.
تاریخ اما بارها ثابت کرده تماشاگرِ آتش
دیر یا زود، خودش هیزم میشود.
کتابخانه پر از آدم نیست، اما پر از صداست.
صدای کلماتی که نگذاشتند تنهایی خفهام کند..
در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها میبینمش.
_داستایوفسکی