- و این بود داستان نور . .‌.

خورشید در سیاهی منظومه شمسی تابید ، ماه نورانی شد ، کرم های شب تاب نورانی شدن ، و نور بر سرتاسر سیاره ی زامین تابید ‌ ، - و داستان نور شروع شد . . .

پنجره نبود ولی نور بود ، روزنه ای نبود ، هیچ چیزی نبود و تاریکی مطلق بود .. . اما باز هم نور بود .

قهرمان ،،

،،،،،

دست ها خیلی غریبن ..

خیر و شر درونم دعوا میکردن ... اوایل خوب بود اوضاع ، میتونستم تو جلد و قالب شخصیت شر برم و دوباره به شخصیت بهترم برگردم ،، اما یهو همچی عوض شد .. اون منِ بهتر هرچی ضعیف تر میشد بجاش اون شخصیت شر و تاریک قوی تر میشد .

دیگه داشتم صورت اون ادم اصلی که ترکیب خیر و شر بود رو فراموش میکردم .. وقتی تو قالب مخفی ( اسم اون شخصیت شر من ) ،، میرفتم یهو دلم میخاست همچیو خراب کنم و از کارهای شر لذت میبردم . حتی وقتی تو قالب مخفی بودم نفرت تمام وجودمو پر کرده بود ، یه ادم کشتم .. بعد که تو قالب خودم رفتم عذاب وجدان و حس ندامت داشت میکشت منو

ادما تشکیل شده از خوبی و بدی هستن ، هیچ ادمی شر مطلق نیست ، اما مخفی شر مطلق بود که توش فرو رفته بودم ..

من و خورشید را هنوز امیدِ دیداری هست .

آمدن موجودات فضایی با ابزار نامعلوم ؛ ساعت ۱۲ و ۳ دقیقه ی ظهر به وقت تابستانی ایران .