خیر و شر درونم دعوا میکردن ... اوایل خوب بود اوضاع ، میتونستم تو جلد و قالب شخصیت شر برم و دوباره به شخصیت بهترم برگردم ،، اما یهو همچی عوض شد .. اون منِ بهتر هرچی ضعیف تر میشد بجاش اون شخصیت شر و تاریک قوی تر میشد .

دیگه داشتم صورت اون ادم اصلی که ترکیب خیر و شر بود رو فراموش میکردم .. وقتی تو قالب مخفی ( اسم اون شخصیت شر من ) ،، میرفتم یهو دلم میخاست همچیو خراب کنم و از کارهای شر لذت میبردم . حتی وقتی تو قالب مخفی بودم نفرت تمام وجودمو پر کرده بود ، یه ادم کشتم .. بعد که تو قالب خودم رفتم عذاب وجدان و حس ندامت داشت میکشت منو

ادما تشکیل شده از خوبی و بدی هستن ، هیچ ادمی شر مطلق نیست ، اما مخفی شر مطلق بود که توش فرو رفته بودم ..

من و خورشید را هنوز امیدِ دیداری هست .

آمدن موجودات فضایی با ابزار نامعلوم ؛ ساعت ۱۲ و ۳ دقیقه ی ظهر به وقت تابستانی ایران .

پرتقالای خونی رو نخورین چون خون آدم روشه .

،،

از جمله سخنان یه بچه زامین ۹ ساله .

دیگه هیچ خاکستری از جنس ادم نیست .

به به چه جنگجوهای فاخری

نمیدونم چی بگم . ولی میتونیم باهم ۳۰۰ نفری سکوت کنیم .

[ سکوت با طعم تمشک ] [ سکوت باطعم شیرموز ] [ سکوت با طعم نائنگی ] [ سکوت با طعم نوتلا ] [ سکوت با طعم ضربه ی چماق ؟ و بغض ( بغض ؟ طعم خوبی نداره یکم گردستاره اضافه کن بهش خوشمزه میشه )‌]