چطور میتونم این صحنه هارو ببینم و ساکت باشم ؟ چطور میتونم سرگرم زندگی خودم باشم و رنج و عذاب آدم های بیگناه برام مهم نباشه ؟ اسرائیل انسانیت و حتی حیوانیت رو تماما زیر پاش گذاشته ، حتی حیوانات هم به هم رحم میکنن . اینا اسیران فلسطینی هستن که از زندان های اسرائیل تو مبادله آزاد شدن و قلبم داره ذوب میشه با دیدنشون .

حتی اگه از آسمون سنگ بباره روی سرم و تمام مردم دنیا بر علیهم بشن دست از حمایت از فلسطین و انسان های رنج کشیده برنمیدارم .

ستاره ها بالای سرمون تو آسمون مشخصن ، پس زندگی هنوزم جادو داره .

تو تلوزیون بچه های یتیم که با رئیس جمهور دیدار داشتن رو نشون میداد که اسم یکیشون اِرمیا بود و میخواست مهندس بشه:))))

دلم میخواد اِرمیا رو پیدا کنم و به فرزندی بگیرمش

کاش جدی میشد

اِرمیا من ازینجا برات گردستاره میفرستم و با تمام قلبم منتظرم که شهرو قشنگ کنی .

کاش یه روزی دنیا منو ارمیا رو تو یه مسیر به هم برسونه

یه مستند دارم میبینم و توش راجع کشف پلوتون میگه .

کسی که پلوتون رو کشف کرد یه کشاورز جوون و فقیر بود که خودش مطالعات علمی در زمینه ستاره شناسی داشت و راه لوول رو در کشف سیاره ای جدید میخواست ادامه بده ، انقدر راجعش خوند و رصد کرد و نقاشی کشید از سیارات که یه رصدخونه از نقاشی هاش خوشش‌ اومد و اونو استخدام کرد . اون معتقد بود جز نپتون و ورای اون یه سیاره دیگه وجود داره اما کسی ازش استقبال نکرد و اون انقدر تلاش کرد که نهایتا اواخر عمرش تونست متوجه یچیزایی بشه ، متوجه فرق دوتا عکس شد که از فضا گرفته بودن و بخشی از اسمون که انگار سیاره ای وجود داره در اون . معتقد بود پلوتون وجود داره و کشفش کرد

اون گفت که اگه من مُردم و تونستین پلوتون رو پیدا کنید و برین اونجا ، خاکستر من رو روی پلوتون دفن کنید . اون ارزو داشت به پلوتون سفر کنه

هم فکرای جوونش تو ستاره شناسی یه گروه تشکیل دادن بنام " گروه پلوتون زیر زمینی " و تلاش کردن تا پلوتون رو به عنوان سیاره اثبات کنن و بتونن به اونجا فضاپیما بفرستن روش کلی تحقیق کردن و مشغول رصد و جستجو بودن