eitaa logo
ارتکاز
252 دنبال‌کننده
10 عکس
0 ویدیو
2 فایل
💡 بازتابی از آنچه در ذهن یک طلبه می گذرد. ✅️ از ناخودآگاه به آگاهی 🔰 ارتکاز فهم نیمه آگاه و ناخودآگاهی است که در درون ما وجود دارد و ما را به سمت واقعیت های عالم هستی راهنمایی می کند. من رو از نکته هایی که به ذهنت می رسه محروم نکن 👇🏻 @adibbehrooz
مشاهده در ایتا
دانلود
🖋 من بدون تعارف عاشق حوزه علمیه هستم! نمی دونم اگر حوزه نبود چیکار می خواستم بکنم. احتمالا در هیچ فضای دیگه ای نمی تونستم استقرار پیدا کنم. چیزهای زیادی در حوزه هست که باعث میشه انقدر دوستش داشته باشم؛ اما یکی از مهم ترین هاش وجود همین اساتید هست. اساتیدی که کوه علم هستند اما متواضعانه برای شاگردان کوچک وقت می گذارند. نه دنبال پول هستند و نه اسم و رسم و عناوین مادی براشون اهمیت داره. از اینکه آقای دکتر خطابشون نکنی ناراحت نمی شوند. کلاس نمی ذارند. قیافه نمی گیرند. و جوری متواضعانه رفتار می کنند که هر کس از بیرون نگاه می کنه فکر می کنه واقعا هیچ چیز بلد نیستند. ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز
🖋 در زبان شناسی مدرن سه دیدگاه عمده در باب نسبت میان «مؤلف»، «متن» و «خواننده» وجود دارد: 1- دیدگاه مؤلف محور (قصدگرایی): این دیدگاه معتقد است کار خواننده صرفاً کشف قصد مؤلف و معنایی است که او اراده کرده است. 2- دیدگاه متن محور: طبق این دیدگاه خواننده با قصد مؤلف کاری ندارد، بلکه با خود متن کار دارد. طبق این دیدگاه یک متن می تواند جلوتر از مؤلف باشد و در نتیجه مشتمل بر معانی باشد که اصلاً مؤلف آن ها را قصد نکرده است؛ لذا خواننده در حقیقت باید قصد خود متن را کشف کند، نه اینکه قصد مؤلف را کشف کند. 3- دیدگاه خواننده محور (هرمنوتیک فلسفی): طبق این دیدگاه خود متن حالت ساکت و نامتعین دارد و این ذهنیت خواننده و اطلاعات او است که به متن معنی می دهد. ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز
🖋 دیدگاه اول همان دیدگاه سنتی رایج در حوزه های علمیه است که به نظرم تنها دیدگاه قابل دفاع باشد. همه ما وقتی با یک متن یا گفتار شفاهی مواجه می شویم به دنبال کشف مقصود گوینده از آن هستیم. بنابراین اینکه متن حامل معانی مراد گوینده است و هدف اصلی نیز کشف همین معانی می باشد امری کاملا فطری و عقلایی است و از اینجا ناشی می شود که ما اساسا زبان را برای انتقال معانی مقصود خود به کار می بریم‌. ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز
🖋 دیدگاه دوم این مسئله را به درستی متوجه شده که ممکن است متن معانی داشته باشد که خود مؤلف به صورت خودآگاه متوجه آن ها نبوده و آن ها را اراده نکرده نباشد. اما مشکل آن است که چنین معانی را از مؤلف جدا و به خود متن نسبت می دهد. به نظر می رسد این معانی (همانند دلالت های التزامی و لوازم بعیده کلام) نیز در حقیقت معانی مقصود و مراد گوینده هستند اما گوینده به طور تفصیلی به آن ها توجه نداشته است. در حقیقت این ها معانی هستند که گوینده ناخودآگاه آن ها را اراده کرده است. به همین خاطر است که در بحث های فقهی و حقوقی چنین لوازمی را به خود گوینده نسبت می دهیم و بر آن آثار بار می کنیم. مثلا افراد را بر همین اساس مجازات می کنیم. ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز
🖋 دیدگاه سوم نیز اصل این مطلب که ذهنیت های ما می تواند در فهم ما از معنای کلام مؤثر واقع شود را به درستی درک کرده است اما در تبیین میزان تأثیر این عامل به نوعی افراط می کند. این دیدگاه به لحاظ فلسفی معتقد است وجود معنی پس از مواجهه شخص با متن و در درون خود او شکل می گیرد و در نتیجه عملا ما راهی به معانی مقصود گوینده نخواهیم داشت. این حرف کاملا خلاف ارتکاز عقلا و رفتار عقلا در مواجهه با کلمات یکدیگر است. ما بر اساس فطرت و وجدان خود وجود معنی و قابل دسترس بودن آن را درک می کنیم؛ هر چند که می فهمیم عواملی ممکن است بر درک ما از معنای متن اثرگذار شود و ما را از کشف معنای مقصود گوینده دور کند. ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز
🖋 اساسا مشکل بسیاری از نظریه های غربی افراط و تعمیم های بیش از اندازه است. بسیاری از اوقات متفکر غربی تا حدودی متوجه وجود یک واقعیت در عالم هستی شده است اما به خاطر این تعمیم های بی مورد عملا نظریه ای تولید می کند که واقع نمایی ندارد. در مقابل می توان گفت بسیاری از نظریات غربی این گونه هستند که اگر افراط آن ها گرفته شود تا حدودی واقع نمایی داشته و قابل استفاده خواهند بود. ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز
🎙 امتداد | بررسی نقش روحانیت در جنگ 📍قسمت سوم 🔰 در قسمت سوم امتداد حرف هایی درباره دعوای گالیله با کلیسا بیان می کنیم که معمولا به آن پرداخته نمی شود؛ سپس به سراغ کلان روندی می رویم که همه اتفاقات در غرب جدید را رقم زده است: سکولاریزاسیون ارتکاز | علیرضا ادیب بهروز