کاش با بعضیاتون ک داشتم آشنا میشدم، همونجا بی معرفتیتونم میدیدم...
کاش آدما نشون بدن روحیه واقعیشونو؛
آدم از یک سوراخ دوبار گزیده نمیشه..
اما چرا؛؛
من شدم..
هزاربار...
خیلی...
بخشیدم..
به دل نگرفتم، چون گفتم استوار موندن این رفاقتا برام مهمه و نمیزارم بابتِ کارایی ک میکنن از دست بره؛
یه روزی برای موندن آدما همه کار میکردم اما الان خودم دارم دونه دونه حذفشون میکنم!
خلاصه..... از من به شماها نصیحت، برای هر آدمی بیشتر از لیاقت خودش تایم، عشق، روح، وجودتونو نزارید.