حتی نمیدونم از کجا شروع کنم به نوشتن!
نوشتنی که دیگر صفا ندارد...
بگذریم.
امسال چ غریبانه تولدتون شد...
وقتی یکی از بین ما رفته و تولدشه؛ براش کیک میگیرن میرن سر خاکش...
ما کجا بیایم؟!
ما چقدر بعد شما آواره شدیم!
آنچه از سر گذشت ، شد سرگذشت !
حیف بی دقت گذشت ، اما گذشت !
تا که خواستیم یک دو روزی فکر کنیم ،
بر در خانه نوشتند : درگذشت . . !
اگر پیکرم برگشت،
دوست دارم
سنگِقبری برایم نگذارند؛
برایم سخت است که
سنگِمزار داشته باشم و
حضرت زهرا(سلاماللهعلیها)
بی نشان باشند.
_شهیدمرتضیعبداللهی