آنچه از سر گذشت ، شد سرگذشت ! حیف بی دقت گذشت ، اما گذشت ! تا که خواستیم یک دو روزی فکر کنیم ، بر در خانه نوشتند : درگذشت . . !

آشوب جهان و جنگ دنیا به کنار بحران ندیدن تو را من چه کنم ؟

بفکر دلِ بی قرار دخترت بودی؟ میدانم خسته شده بودی از ما

اگر پیکرم برگشت، دوست دارم سنگِ‌قبری برایم نگذارند؛ برایم سخت است که سنگِ‌مزار داشته باشم و حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) بی نشان باشند. _شهیدمرتضی‌عبداللهی

شهید چیت سازیان🫠💔

من بعد از ۱۰ اسفند ماه دیگه آدم سابق نخواهم شد. چهل روز گذشت .. و من همچنان در سحرگاه یکشنبه باقی مانده ام :))!

بزرگ‌ترین حربه‌ی دشمن در آخرالزمان، اختلاف‌افکنی میان امت حزب‌الله است…⚠️ چیزی که امروز بیش از هر زمان، نیازمند هوشیاری و هوشمندی تک‌تک ماست @Panahian_ir

لطفاً گوشش کنید. اهمیتِ اتحاد و دست کم نگیریم. بعدش میخوایم بریم سراغِ تحلیل✨

رفیق... این تحلیل و دست ِ کم نگیر. . عبور از دوگانه‌ی «حماقت» و «خیانت»؛ یا همان" دیپلماسی" و "میدان" 🙃در بزنگاه‌های تاریخی، خطرناک‌ترین عارضه برای یک ملت، فروغلتیدن در «دوگانه‌های کاذبه» ؛ دوگانه‌هایی که توسط دو طیف مثلاا، با نیت‌های متفاوت اما با نتایجی یکسان، به ذهن جامعه پمپاژ می‌شود و راه سوم، یعنی مسیر «عقلانیت انقلابی»، را مسدود می‌کند. امروز، ما در میان دو لبه یک قیچی خطرناک گرفتار شده‌ایم: اون لبه ها چین؟🤔 لبه‌ی «مقدس شمردنِ میدون و انکار دیپلماسی» و لبه‌ی «مقدس شمردنِ دیپلماسی و تحقیر میدان». هر دو لبه، به یک اندازه امنیت و منافع ملی را تهدید می‌کنند.

-نقد جریان اول:ظاهرِ پرشورِ انقلابی اما با هدفِ فلج کردنِ قدرت نظامی🤕 [یک جریان، با صدایی بلند و نیتی ظاهراً خالص، هرگونه مذاکره و استفاده از ابزار دیپلماسی را با برچسب‌هایی چون «سازش»، «وادادگی» و «خیانت به آرمان شهدا» تخطئه می‌کند. این نگاه، علی‌رغم ظاهر انقلابی‌اش، در سه حوزه دچار «اختلال محاسباتی» عمیق است]: 🛎1. نشناختن ماهیت قدرت🦦: این جریان درک نمی‌کنه ك اقا «میدون» (قدرت نظامی، منطقه‌ای، موشکی) یک «دارایی استراتژیک» است، نه یک «هدف نهایی». قدرت نظامی تولید می‌شود تا در بزنگاه لازم، به «امتیاز سیاسی» تبدیل شود. اگر قرار باشه این قدرت هرگز در میز مذاکره برای تثبیت منافع ملی «نقد» نشود😕. عملاً به یک ابزار زینتی و یک نمایش پرهزینه تبدیل شده است. این مث ساختن یک سد پر از آبه ك هرگز دریچه‌های آن را برای تولید برق و آبیاری باز نکنیم. 🛎2. فلج‌سازی ابزاری نظام😐: یک قدرت هوشمند، از تمام ابزارهای خودش به‌صورت هماهنگ استفاده می‌کند. حذفِ دیپلماسی از جعبه‌ابزار سیاست خارجی، مث اینه که یک جراح تصمیم بگیره فقط از چکش استفاده بکنه و تیغ جراحی و کنار بزاره. این کار، انتخاب‌های نظام را محدود و رفتار آن را برای دشمن قابل پیش‌بینی می‌کند و این یعنی مرگ استراتژی. 🛎3. بی‌احترامی به خود میدون👀: بزرگترین توهین به مجاهدت‌های میدان اینه که دستاوردهای آن را در عرصه سیاسی تثبیت نکنیم. خون شهید و قدرت بازدارندگی برای این نیست که صرفاً در رژه‌ها به نمایش دربیاد😕؛ برای اینه که دیپلمات ما با پشتوانه اون، روی میز مذاکره، حقوق ملت را بدون شلیک حتی یک گلوله بیشتر، بازستاند.