یاد ایامی ك ماهم روزگاری داشتیم
هم رهبر بالای سر هم سایبانی داشتیم.
ای صد افسوس به اعلا رفت و ما تنها شدیم.
بعد شهدش العجب ماتم سرایی داشتیم.
هدایت شده از پرایوت
تو " اصلا میشنوی این صدامو؟ اصلا میبینی گریه ها " ترین حالتِ ممکنم .