غم ِاین مداحی(((((:

عمری با حسرت این شعر را میخواندید ك "ما مدعیان ِ صف اول بودیم و از آخر مجلس شهدا را چیدن!.." شما به ارزوتون رسیدید و ما ماندیم و غم فقدانتان ..! رسیدن به این آرزو،،گوارای ِوجودتان ... سلامِ جاماندگانی مانند مارا به دوستان شهیدتان برسانید. .

شما عمری در صف اول ِکشیدن بار ِاین انقلاب بودید. اینبار وزن ِ شعر عوض شد.؛ خدا از میان صف ِاول، عزیزترینمان را چید و با خود برد ... 💔

بیا برگرد خیمه ای کس و کارم

تکیه گاه ِ زندگی من تو روزای سخت زندگی و سقوطم///*

تهران داره اخرین حضورت رو تجربه میکنه .. تهرانم داره گریه میکنه، چه حال عجیبی داره! .. درو دیوار ِ خیابون کشور دوست از تیرماه ۱۴۰۵ دیگر برای پایتخت نشینان فقط یک خاطره میشود... دلمان این روزهارا نمیخواست، حتی در باورمان هم نمی گنجید بیاییم به بدرقه ات! دلمان میخواست برویم بیت رهبری، برای اینک پرده کنار برود و قامت رشید را ببینیم! دلمان نمیخواست بیایم به بدرقه پیکرت... دلمان نمیخواست، اما چه حکمتی است که... هربار شهید دادیم و خون را هدیه کردیم، قدم ها استوار تر شد، درخت انقلاب آبیاری شد و این مردم مشتشان گره کرده شد و اکنون دنیا نمیتواند قلب های باصلابت این مردم را تکان دهد.

از این به بعد برای دیدنت، بجای خیابان کشور دوست، باید به استان مقدس امام رضا برویم:))))

طوری زندگی کردید ك فرزندانتان گمنام بماند .. حتی فامیلی خودتان را از شناسنامه فرزندانت برداشتی تا سواستفاده نشود.

آقا میثم چقدر شبیه آقا سید مجتبی ست((((((:

این بار ما شما را نمی‌بینیم اما دوستتان داریم ..(: