میدانم سخت است،میدانم..
اما دارم روزها را میشمارَم و لحظه شماری میکنم تا ۳۶۵ روز بگذرد و باز هم اربعین شود و حال و هوایِ کرببلایِ تو ..
بعد کسی به من میگوید ، اگر سالِ دیگه زنده نباشی چی؟!
اگه جایِ خودت ،عکست رفت چی؟!
نشخوارِ فکری ام سرانجام پیروز میشود و چاره ای ندارد جز اینکه تاسالِ دیگه صبر کند ..
چه بتواند ببیند و چه در این دنیا نباشد، باید صبر کنـد((((:
امام حسین ، روزها برایِ منِ عاشِق خیلی دیر میگذرنـد.! خیلی دیر!
کاری کن زودبرسم به شمایی ك پدرمی ، سرورمی ، فرشته نجاتمی (: ،
فعلاً که ۲۳ روز گذشته ..
اما حس میکنم هر لحظه اش به اندازه ی سالها گذشته ..
خدا بخیر کند روزهایِ باقیمانده را ؛
"التیامِ زخمهام"
همه حرفا یه طرف، اینجایِ حرفتون یه طرفِ دیگه ! "بنده قاطعانه اعلام میکنم که ارتکاب هر آنچه به ضرر ان
اصلاً خودم و هم میهنام به شما افتخار میکنیـم، خوشبحالِ ما که رهبرِ مدبری چون شما داریم(:
چه خوشمون بیاد و چـه نیاد، دیگه حرف از مذاکره و بدگویی به دولت و پزشکیان ، علی رغمِ میلِ باطنیتون ممنوعه..
واقعاً شب و دوست دارم؛
دیدنِ ماه تو آسمـون ، سکوتِ خونه ، تنهایی و خلوتِ خودم ، ایرپادم ، بادِ تراس ، پتویِ مخملی ، کتابا و کلی حس هایِ شناخته شده مـثلِ فکر کردن به راه رفتن رو سرامیك هایِ حرم(:
"التیامِ زخمهام"
وقتی رفیقامو تو حالِ بد میبینم، حالَم از حالِ خودشونم بدتر میشه ..
من درمقابلِ علتِ ناراحتیِ عزیزام :