منو برگردونید به تایمی که داشتم با میم خانوم ، روضه آسد نریمانی رو تو موکبِ اسکانِ نجفی ها گوش میکردیم:)))) وای، گریه یِ زیاد*💔

جسمم و حمل کنید ببرید اونوَر، اگه منو دوستم دارید ببریدم مشهدی کربلایی قمی شاهچراغی نجفی کاظمینی سامرایی ؛ از تهرانِ دودی و فراقِ دوری خستم ،

خونت کجاست عموجون +کـربلا :)❤️‍🩹

وضعیتِ اعصاب و روانم:

به‌ من نگو دوستت دارم ! دست ِمن ُبگیر ، ببر نجف .. (:

از لحاظِ روحی دلم میخواد برم خونه نقی معمولی زندگی کنم

غصه ها و حرص و جوشام کَمه، همینم مونده برایِ وضعیتِ حجاب و فراخوان هایِ اون خیر ندیده و زدنِ جنوب توسطِ اون حرومزاده ها بشینم حرص و جوش بخورَم.

برایَت چطور بگویم ك چقدر دلتنگِ توأم؟

هر شب دلم پر میکشه به اون تایم و ساعتِ خاص ؛ به اون شبی ك حال و احوالم و تابحال اون شکلی ندیده بودم .. به بین الحرمین ، ستوده میخوند و گریه میکردیم (: مداحی تو ایرپاد پلی میشد و از شدتِ زاری و دگرگونی تو وجودم ، هق هق میکردم و زیباترین راز و نیازِ عمرم و انجام میدادم .. مقدس ترین زیارت عاشورای زندگیمو میخوندم و وقتی نام حسین میومد سرمو میگرفتم بالا و خیره میشدم به اون گنبدِ طلاییِ زیبا ، و هی برمیگشتم گنبدِ حضرتِ عباس و میدیدم(((((((((((((: میگما امام حسین، کاش برنمیگشتم . خیلی زیااااد دلم برات تنگ شده.. برای همه چیت! برایِ اون شب و زیارتِ پربرکتت ، وقتی به قبه رسیدم و زار زدم.. امام حسین ، چرا رسیدم تهران؟! چرا رسیدم به زندگیِ کوفتیم ؟! من که پیشِ شما دلم خوش بود! اصلا وقتی میخوام یادِ اون روزایِ بهشتی بیوفتم، تک تک ش برام شیرینه، از همون مائ بارد هایِ دوست داشتنی ، تا حرمِ امام حسن و نرجس خاتون 💔 اندراحوالاتِ خانومی به مجهولیِ روزگار

ما بی تو دلتنگیم‌ ، تو بی ما چگونه ای : ) ؟

یکی بود هیجکس نبود. همون یکی، دردانه بود عشق بود؛ معرفت بود. یکی بود ولی همه چیز بود او خدا بود