وضعیتِ اعصاب و روانم:

به‌ من نگو دوستت دارم ! دست ِمن ُبگیر ، ببر نجف .. (:

از لحاظِ روحی دلم میخواد برم خونه نقی معمولی زندگی کنم

غصه ها و حرص و جوشام کَمه، همینم مونده برایِ وضعیتِ حجاب و فراخوان هایِ اون خیر ندیده و زدنِ جنوب توسطِ اون حرومزاده ها بشینم حرص و جوش بخورَم.

برایَت چطور بگویم ك چقدر دلتنگِ توأم؟

هر شب دلم پر میکشه به اون تایم و ساعتِ خاص ؛ به اون شبی ك حال و احوالم و تابحال اون شکلی ندیده بودم .. به بین الحرمین ، ستوده میخوند و گریه میکردیم (: مداحی تو ایرپاد پلی میشد و از شدتِ زاری و دگرگونی تو وجودم ، هق هق میکردم و زیباترین راز و نیازِ عمرم و انجام میدادم .. مقدس ترین زیارت عاشورای زندگیمو میخوندم و وقتی نام حسین میومد سرمو میگرفتم بالا و خیره میشدم به اون گنبدِ طلاییِ زیبا ، و هی برمیگشتم گنبدِ حضرتِ عباس و میدیدم(((((((((((((: میگما امام حسین، کاش برنمیگشتم . خیلی زیااااد دلم برات تنگ شده.. برای همه چیت! برایِ اون شب و زیارتِ پربرکتت ، وقتی به قبه رسیدم و زار زدم.. امام حسین ، چرا رسیدم تهران؟! چرا رسیدم به زندگیِ کوفتیم ؟! من که پیشِ شما دلم خوش بود! اصلا وقتی میخوام یادِ اون روزایِ بهشتی بیوفتم، تک تک ش برام شیرینه، از همون مائ بارد هایِ دوست داشتنی ، تا حرمِ امام حسن و نرجس خاتون 💔 اندراحوالاتِ خانومی به مجهولیِ روزگار

ما بی تو دلتنگیم‌ ، تو بی ما چگونه ای : ) ؟

یکی بود هیجکس نبود. همون یکی، دردانه بود عشق بود؛ معرفت بود. یکی بود ولی همه چیز بود او خدا بود

نه حوصله حرف زدن و نوشتن هست ، نه حوصله مباحثِ سیاسی ، نه حوصله یِ نقاشی کشیدن و چرت و پرت گفتنا و غیبت کردنا ، و نه حوصله یِ فیلم دیدن و وقت گذروندن ، واقعاً حوصله هیچ چیز نیست . اصلاً فقط الان حوصله آقایِ سیدالکریم و دارم (((((((((:

˚ʚ🎀🤍ɞ˚

کوچولو موچولویِ هفت ساله دوستداشتنیِ بامحبتِ من(: ، دوست دارم همیشه پناهِت باشم .. تو قشنگترین دلخوشیِ زندگی منی .. هنوز هم بعضی وقت‌ها نگات می‌کنم ، باورم نمیشه، انقدر بزرگ شدی .. اگه صد سال دیگه هم بگذره تو هنوز برایِ من همون کوچولویِ نازی هستی که دلم می‌خواد همیشه هواشو داشته باشم.. چقدر زود داری بزرگ میشی، من چقدر خوش‌شانسم که می‌تونم بزرگ شدنت و از نزدیک ببینم. فندوق کوچولویِ من ، امیدوارم همیشه دلت به اندازه‌ی همین روزهای کودکی‌ات روشن بماند ، همیشه بخندی .. اینو بدون که همیشه شونه هایِ منِ آبجی فاطمه برایِ تکیه کردن و بغلم برایِ آروم شدنت هست .. همه اینارو گفتم، خواستم بگم! تولدت هزاران مبارک، خواهر کوچولوی من. خوشحالم که بین تمامِ آدم‌های دنیا، من سهمی از کودکیِ تو داشتم؛ و خوشحالم که تو، سهمِ من از این همه سالِ خواهر بودن بودی. 🤍🎂 اندراحوالاتِ خانومی به مجهولیِ روزگار