یکی بود هیجکس نبود. همون یکی، دردانه بود عشق بود؛ معرفت بود. یکی بود ولی همه چیز بود او خدا بود

نه حوصله حرف زدن و نوشتن هست ، نه حوصله مباحثِ سیاسی ، نه حوصله یِ نقاشی کشیدن و چرت و پرت گفتنا و غیبت کردنا ، و نه حوصله یِ فیلم دیدن و وقت گذروندن ، واقعاً حوصله هیچ چیز نیست . اصلاً فقط الان حوصله آقایِ سیدالکریم و دارم (((((((((:

˚ʚ🎀🤍ɞ˚

کوچولو موچولویِ هفت ساله دوستداشتنیِ بامحبتِ من(: ، دوست دارم همیشه پناهِت باشم .. تو قشنگترین دلخوشیِ زندگی منی .. هنوز هم بعضی وقت‌ها نگات می‌کنم ، باورم نمیشه، انقدر بزرگ شدی .. اگه صد سال دیگه هم بگذره تو هنوز برایِ من همون کوچولویِ نازی هستی که دلم می‌خواد همیشه هواشو داشته باشم.. چقدر زود داری بزرگ میشی، من چقدر خوش‌شانسم که می‌تونم بزرگ شدنت و از نزدیک ببینم. فندوق کوچولویِ من ، امیدوارم همیشه دلت به اندازه‌ی همین روزهای کودکی‌ات روشن بماند ، همیشه بخندی .. اینو بدون که همیشه شونه هایِ منِ آبجی فاطمه برایِ تکیه کردن و بغلم برایِ آروم شدنت هست .. همه اینارو گفتم، خواستم بگم! تولدت هزاران مبارک، خواهر کوچولوی من. خوشحالم که بین تمامِ آدم‌های دنیا، من سهمی از کودکیِ تو داشتم؛ و خوشحالم که تو، سهمِ من از این همه سالِ خواهر بودن بودی. 🤍🎂 اندراحوالاتِ خانومی به مجهولیِ روزگار

تصمیـم گرفتم امـسال ، تولدِ اعضایِ خانواده مو اینجا ثبت کنم:))))))) - بماند به یادگار از آخرین تولدی که پیشِ عزیزام هستم/ ۱۴٠۵/۶/۱۶

احتیاج دارم به یه پنجشنبه یِ بدونِ دغدغه ، ساعتِ ۲ بامداد برم حرم ، سرِ مناجات و روضه هایِ حاج منصور برسم، نمازِ صبح بخونم ، بعد از مراسمِ حاج آقا غلامرضا زاده دم دمایِ خنکیِ صبح برسم خونه ، ظهرشم برَم گلزار شهـدا، شبشم برم تجمعات و نزدیکِ طلوعـم کهف الشهـدا باشم(((((((:

_

ماها هرچقدرم بریـم سفرِ زیارتی، بازم سیر نمیشیم.. بلکه دلتنگ تر میشیم..:)

من الان تو نقطه ای هستم که میگم از آدم بودن خستم ، کاش کبوتری بودم تو صحن و سرات ! یا مُهری بودم که جمیعِ مردمان ، تو بین الحرمین باهات مناجات میکنند((((((:

امشب ، اگه پادردمو فاکتور بگیرم ، بهترین روزِ هفته ام بود ، لطفاً بازم تکرار بشه:))) 🥲❤️