از امشب و قشنگیایِ روضه یِ خانوم عاجزم چیزی بگم:) انگار هرچی بگم حقش اداء نمیشه.. سکوت میکنم و میزارم بینِ خودم و خودش بمونه. این روضه یِ طاهری و حال و هوایِ حسینیه یِ فدائیان حضرتِ زهرا ، منو برگردوند به آخرین روضه ای ك با این جمعِ اهلِ دل رفتیم و با حالِ گریون و منقلب برگشتیم و روزِ بعدشم جنگ شد :) ولی خودمونیم خانوم، از دلِ هر معصیت، شما منو بیرون کشیدید:)

من چرا تو بعضی عکسها انقدر کوچولو میوفتم .. 🦦 حساب نیست، همه خیلی دارن بزرگ میزنن..

در نجَـف‌ گم‌ شده‌ام . . دیگر‌ مـرا‌ پیدا‌ مکن ❤️‍🩹 !

🤍..

تو با این جمله میتونی گریه کنی، تولدِ حضرتِ آقا ۹ اسفنده:)

اجازه بدید یکم گریه کنم ...

چه‌‌ بسا‌‌ گمراهانی‌‌ که ، لیاقتِ شهادت‌‌ پیدا‌کردند .. و‌‌ چه‌‌ بسا‌ مُدعیانی‌ که ، غرقِ در‌ مَعصیت‌‌ شدند ..

‌روزایی که فرداش تعطیله رو از خود روزای تعطیل بیشتر دوست دارم.

شرف چیه بابا ؟ + نمیدونم پسرم ما سطلی هستیم .