ولی اینو قبول کنین که واقعا قرار نیست دخالت تو زندگی دیگران واستون افتخار باشه یا چیز مثبتی تو زندگیتون پیش بیاد.

این چه افتخاری داره که کسی حریف زبون شما نشه؟ چه افتخاری داره که کسی حریف تیکه و کنایه های شما و مَکر و حیله‌گری شما نشه؟ این چه افتخاری داره که با حرفاتون کسی رو برنجونید و باعث آزارش بشید؟ چرا هنوز فکر می‌کنید توهین کردن باعث میشه شاخ و خفن بنظر برسید؟ بیشعور بودن و فحاشی آسونه، مسخره کردن و تخریب کردن بقیه آسونه، هیچ نیازی به زرنگ بازی نداره، مهارت خاصی هم نمی‌خواد این شعور داشتنه که سخته.

چرا ویو نمیگیریخ

نمیگره

نمیگیره