🔰راه پایان دادن همیشگی به جنگ چیست ؟ در جواب کوتاه میگویم ما برای اینکه برای همیشه به تهدیدات نظامی علیه ایران پایان دهیم به کشور اردن یا سوریه نیاز داریم. ✅️ حال کاملتر توضیح میدهم : بارها و بارها مخصوصا بعد از شروع جنگ ۱۲ روزه این سخن رو از اندیشمندان و تحلیلگران سیاسی و نظامی شنیدید که اگر سوریه را از دست نمیدادیم به ایران حمله نمیشد. حقیقت هم همین هست . تا زمانی که ما از طریق کشور عراق و سوریه در تماس مستقیم با مرزهای رژیم صهیونیستی بودیم ، این رژیم جعلی و آمریکای جنایتکار جرئت حمله به خاک ایران را نداشتند. چون میدانستند که اگر آنها در جنگ دارای مزیت برتری هوایی هستند ، ما در این جنگ دارای برتری زمینی هستیم . اگر زمین را داشته باشیم پیروزی ما در جنگ تضمین شده هستش . نمونه اش هم همین درگیری زمینی حزب الله و ارتش رژیم صهیونیستی هست که جنوب لبنان تبدیل شده به گورستان مرکاوا ها و سربازان اسرائیلی. اسرائیل با تمام قدرت و تجهیزات نظامی اش در جنگ زمینی حتی نمیتواند حریف حزب الله لبنان شود چه برسه به کشورهای بزرگی مثل ایران و عراق . زمانی که این مسیر زمینی قطع شد ، دشمن آمریکایی صهیونیستی به خودش اجازه داد بعد چهل سال به خاک کشورمون تجاوز بکنه. 🔰حالا راه حل پایان دادن همیشگی نه موقت جنگ چیست؟ در سه کلمه میگویم : بزگرداندن معادله ی قبلی ما برای اینکه مطمئن باشیم اسرائیل دیگر به ما حمله نمیکند باید دوباره مسیر زمینی تا سرزمین های اشغالی بدست بیاریم . در این مسیر ما به کشور اردن یا سوریه نیاز داریم . حداقل یکی از این دو کشور باید به محور مقاومت برگردد . ان وقت هست دیگر باید ببینیم رژیم صهیونیستی دوباره جرئت میکنه به ایران حمله بکنه یا نه . شاید این همان تضمینی باشد که ایران برای پایان دادن به جنگ به آن نیاز دارد. احتمالا باید در آینده نزدیک شاهد یک انقلاب ، کودتا ، شورش یا حتی حمله ی زمینی به یکی از این دو کشور باشیم. شاید هم حماقت جولانی در حمله به لبنان این فرصت طلایی را به ما بدهد . ان شالله زمان این مسئله را حل خواهد کرد .

وقتی دو کشور که قدرتی همسطح دارند با هم میجنگند،هر ضربه ای که یک طرف به دیگری میزنه یک پیروزی جدی و قدرتمند و اثرگذاره. اما وقتی دو کشور که اختلاف قدرت دارند با هم وارد جنگ میشن اوضاع فرق میکنه. بیینید امریکایی ها در جنگ با ایران اول که شروع کردن خیال کردن با یک ترور و ۳ روز زد و خورد کار تمام میشود. برآوردشان این بود که نهایتا یک آسیب جزئی به منطقه و پایگاهشان میخورد و تمام.... اما وقتی گذشت فهمیدند نه! باید تسلیحاتی بیشتر،نیروی نظامی بیشتر و جنگنده های بیشتری به منطقه بیاورند

فوری: یک صف عظیم از هواپیماهای ترابری C-17 نیروی هوایی ایالات متحده در حال عبور از اقیانوس اطلس به سمت خاورمیانه است، در حالی که هواپیماهای سوخت‌رسان KC-135 نیز آن‌ها را همراهی می‌کنند. موج دوم این پروازها هم‌اکنون از فراز اروپا گذشته و به سمت شرق دریای مدیترانه در حرکت است. هواپیماهای C-17 توانایی حمل نیروهای نظامی، خودروهای زرهی و تجهیزات سنگین را دارند. این بزرگ‌ترین جابه‌جایی هوایی قابل مشاهده از زمان آغاز جنگ تاکنون است.

این تحلیل رو با دقت همه بخونید. بخش ۱ وقتی دو دولت با قدرتی هم اندازه با هم میجنگند،هر ضربه یک طرف به طرف مقابل یک پیروزی جدی خواهد بود... هر پیروزی اختلاف قدرت طرفین را دو برابر میکند... بنابراین پیروزی در جنگ بین دولتهای هم اندازه بسیار اثرگذار است...

بخش ۲ اما وقتی جنگ بین دو دولت با اختلاف قدرت زیاد باشد(حداقل در تسلیحات این اختلاف مشهود باشد) مثل جنگ ایران با امریکا،اینجا هر پیروزی ارزش عملی کمتری پیدا میکند. چرا؟

بخش ۳ امریکا وقتی جنک با ایران رو شروع کرد فکر میکرد یه جنگ ۳ روزه خیلی محدود داره. رهبر ایران رو ترور میکنه. ایران در پاسخ ۴جا رو میزنه. و جنگ به پایان میرسه. بعدا دید نه.جنگ طولانی تر خواهد شد. باید نیرو و تسلیحات بیشتری به منطقه بفرسته. شاید ابتدای جنگ برآورد امریکایی ها این بود نهایتا با ۵ درصد قدرت ارتش امریکا ما میتونیم جنگ رو به پایان برسونیم و پیروز بشیم

بخش ۴ اما هر چه جلوتر میاد امریکا ضربات سنگین تری میخوره. اینجا امریکا که از قدرتش کم نمیشه! پا میشه میره درصد بیشتری از نیرو و تسلیحاتش رو میاره

بخش ۵ خوشتون بیاد یا نه،ارتش امریکا هنوز به طور جدی با ما وارد جنگ نشده. صرفا بمباران های هوایی داشته. دیروز اولین صحنه برخورد از نزدیک رخ داد که ما توش برنده بودیم.

بخش ۶ اما عزیزان.این پیروزی ها ضربه ای جدی به "قدرت عینی " امریکایی ها وارد نمیکنه ها... امریکا هر ضربه ای که میخوره،۵درصد ،۱۰ درصد نیرو و تجهیزات بیشتر وارد جنگ میکنه. و این همون پاشنه آشیل ماست...

بخش ۷ اینجاست که ما چندتا انتخاب داریم: ۱.بریم برای جنگ بلند مدت و تمام عیاری که تلفات بدیم و بگیریم و بخش عمده ای از زیرساختهای ما و اعراب و اسراییل همگی با هم نابود بشه. در این صورت قطعا امریکایی ها بازنده جنگ میشن.چند هزار سرباز کشته و زخمی میدن و میلیاردها دلار هزینه و غیره و غیره اما ما هم پیروزی ای بدست میاریم که خیلی هزینه بالایی داره...پیروزی خسته کننده من اسمش رو میزارم‌ البته اگر کل منطقه در وضعیتی برابر با ما باشن هیچ ایرادی نداره(از منظر قدرت) چون نظم منطقه و موازنه قدرت منطقه حفظ میشه. ما وقتی باید نگران باشیم که ما خیلی صدمه بخوریم اما بقیه سر حال و شاداب و پر قدرت ادامه بدن...

بخش ۸ ۲.یک اتفاق دیگه ای بیفته که اوضاع به نفع ما تغییر کنه. اون قضیه ای که درباره آوردن درصد های بیشتر تسلیحات به منطقه گفتم اینطور نیست که نامحدود باشه که. محدودیت داره.محدودیت خیلی جدی ای هم داره.... اما چه محدودیتی؟ رفتار بقیه قدرتها... امریکا نمیتونه بخش بزرگی از نیروش رو بیاره اینجا متمرکز کنه که! اونوقت باید شرق آسیا رو تضعیف کنه. باید اروپا رو تضعیف کنه و این راه رو برای چین و روسیه باز میکنه

بخش ۹ چین خصوصا میدونه بالاخره با امریکا وارد درگیری نیابتی خواهد شد... اما چه زمانی ممکنه همزمان با جنگ ما با امریکا ورود کنه؟؟؟ .خیلی دقت کنید و با تامل بخوانید که سردرگم نشید. ببینید اگر چین بدونه با ورودش به درگیری جنگ سریع بین ایران و امریکا تموم میشه و طرفین صلح میکنن. چین وارد جنگ نمیشه میزاره جنگ ادامه پیدا کنه