بخش ۱۶. امریکایی ها چرا وارد جنگ با ایران شدند؟ چون تصور کردند میتوانند یک پیروزی شیرین و سریع و بی دردسر داشته باشند. اگر برای چینی ها هم این تصور پیش بیاید که میتوانند همچین پبروزی سریع و شیرینی به دست بیاورند ممکن است ریسک کنند و وارد جنگ شوند.

بخش ۱۷. اما مهمترین چیزی که چینی ها را میتواند به جنگ بکشاند: آگاه شدن از نیت و توانایی امریکا برای جنگ بعدی است. اگر چینی ها با جاسوسانی که دارند و با کارهای فنی و اطلاعاتی که میکنند مطمئن شوند جنگ به آنها بسیار نزدیک است و بعد از ایران و روسیه نوبت چین است آن وقت است که آنها از خودشان خواهند پرسید: چه زمانی بهتر است وارد جنگ شوم؟ آیا الان که امریکا درگیر جنگی دیگر است؟ آیا الان که امکان زدن اولین ضربه را دارم؟ آیا الان که میتوان امریکا را در شرق آسیا شکست داد؟ یا آنکه صبر کنم و بعدا وارد جنگ شوم؟؟؟ اگر در محایبات چینی ها این باشد که: جنگ الان هزینه بسیار کمتری نسبت به جنگ در آینده دارد و جنگ آینده هم قطعی است و امریکایی ها حتما آن را رقم میزنند، ممکن است آنها هم وارد جنگ شوند...

بخش ۱۸. روسیه و شخص پوتین زیرکی کافی برای کشاندن پای چین به جنگ را دارد. اما توان اثرگذاری کافی را ندارد. ایران الان فرد زیرکی که بتواند با روسها همکاری کند و این دو با هم چین را تحت فشار قرار دهند را ندارد! حداقل ما نمیبینیم شاید باشد...

بخش ۱۹. بنایراین ورود چین به جنگ: ۱.آیا جنگ ایران سریع تمام میشود؟ ۲.آیا پبروزی سریع برای امریکا در دسترس است؟ ۳.آیا امریکا حجم بیشتری از نیروهای خود را به منطقه می آورد؟ ۴‌.آیا چینی ها به این برآورد میرسند که جنگ به آنها خیلی نزدیک است ؟ ۵.آیا ایران و روسیه میتوانند چین را به جنگ بکشانند؟ ۶.آیا برآورد نهایی چینی ها این میشود که جنگ الان بهتر از جنگ قطعی در آینده است یا نه؟ پاسخ تمام این سوالات درباره ورود چینی ها به جنگ اهمیت دارد...

بخش ۲۰. حالا اگر اینها رخ ندهد چه؟ چینی ها نیایند،هر ضربه ما امریکا را مجبور کند تسلیحات بیشتری به منطقه بیاورد و ما هم جنگی ویرانگر نخواهیم؟ اینجا راه سوم: مذاکره و صلح است . چیزی تقریبا شبیه همانی که ظریف گفت. من در این راه حل هیج پیروزی ای برای ایران متصور نیستم. بزارید اینطور بگم:

بخش ۲۱: در بهترین حالت اگر ما بخواهیم مذاکره و صلح داشته باشیم: هیچ چیزی کف دست ما نمیگذارند! در موازنه قدرت منطقه هم ما قطعا بازنده خواهیم شد. این گزینه فقط میتواند جلوی خرابی ها را بگیرد و جنگ را فعلا متوقف کند. اما این گزینه ایران را به تضادهای داخلی میکشاند... ایران در این گزینه شکست خورده قطعی است. آن هم در برابر شخصی مثل ترامپ و اسراییل نتانیاهو

بخش ۲۲. اما راه حلی که دیگه همیشه همه جا هست و همیشه هم مارو پبروز میکنه و همیشه هم آرزوی ماست و انشالله این گزینه رخ بده. ساخت سلاح هسته ای توسط ایرانه. اهمیت ساخت سلاح در اینه که تمام آرزوهای ما رو برآورده میکنه ‌. ابنجا چیزی که برا من مهمه اینه که سلاح هسته ای هر آن چیزی که ایران بدست میاره رو "تثبیت" میکنه....

بخش ۲۳. خب در پایان بگم: با هر پبروزی کوچکی باید بخندیم و خوشحال باشیم با هر شکستی هم ناراحت بشیم اما حواسمون هست که نه این پبروزی ها ما رو پیروز مطلق جنگ میکنه و نه این شکستها مارو شکست خورده مطلق جنگ. برای هر اتفاقی آماده باشیم. روحیه قوی در جنگ از همه چی مهمتره.

رو که نیست، سنگ پای قزوین است. مقاله بنویسی برای فارن افرز. ترور آلارم هم با به به و چه چه از طرحت استقبال کنه، بعد مردمی که ۳۵ شبه کف خیابون هستند و دارن حنجره‌شون رو پاره می‌کنند که ما سازش و توافق نمی‌خواهیم رو متهم به دوقطبی سازی کنی. جدا که شماها اول وقیح بودید بعد دست و پا درآوردید.

برای اون وسط‌بازهای مثلا انقلابی که الان نگران دوقطبی شدن ما در زمان جنگ تحمیلی ۸ ساله هم مشابه همین قماش رو داشتیم به سرکردگی بنی‌صدر و دار و دسته‌اش. اون روز هیچ کس از دوقطبی شدن نترسید و اون‌ها رو به زباله‌‌‌دان تاریخ فرستاد، امروز هم باز با همون حربه قدیمی ما رو می‌ترسانند و مطمئن باشید این‌ها هم سرنوشتی بدتر از بنی‌صدر نداشته باشند بهترش را نخواهند داشت. شمشیری