فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
سوم شعبان
استادسلیم موذن زاده
اجرا درزنجان
با آرزوی فرج #امام_زمان (عجاللهتعالیفرجهالشریف)، به اطلاع مخاطبین گرامی میرساند؛ برنامهی تلویزیونی #چراغانی به مناسبت اعیاد شعبانیه، شنبه نهم فروردینماه حدود ساعت ۲۱:۰۰ با حضور #حاج_محمود_کریمی از #شبکه_سه سیما پخش خواهدشد.
#حضرت_عباس علیهالسلام
فراز از یک #ترکیب_بند
🔸خورشید علقمه🔸
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
باید حسین دم بزند از فضائلت
وقتی حسینی است تمام خصائلت
تعبیرهای ما همه محدود و نارساست
در شرح بیکرانی اوصاف کاملت
بیشک در آن به غیر جمال حسین نیست
آیینهای اگر بگذاری مقابلت
ای کاشف الکروب عزیزان فاطمه
غم میبری ز قلب همه با شمایلت
در آستانۀ تو گدایی بهانه است
دلتنگ دیدن تو شده باز سائلت
با زورق شکستۀ دل، سالهای سال
پهلو گرفتهایم حوالی ساحلت
چشم امید عالم و آدم به دست توست
باب الحسین هستی و پرچم به دست توست
تو آمدی و روشنی روز و شب شدی
از جنس نور بودی و زهرا نسب شدی
در قامتت اگرچه قیامت ظهور داشت
الگوی بندگی و وقار و ادب شدی
هم چشمهای روشنت آیینۀ رجاست
هم صاحب جلال و شکوه و غضب شدی
در هیبت و رشادت و جنگاوری و رزم
تو اسوۀ زهیر و حبیب و وَهب شدی
در دست تو تلاطم شمشیر دیدنی ست
فرزند مرتضایی و شیر عرب شدی
فرمانده سپاهی و آب آور حسین
ای نافذ البصیره ترین یاور حسین
فردوس دل همیشه اسیر خیال توست
حتی نگاه آینه محو جمال توست
تو ساقی کرامت و لطف و اجابتی
این آب نیست زمزمههای زلال توست
ایثار و پایمردی و اوج وفا و صبر
تنها بیان مختصری از کمال توست
در محضر امام تو تسلیم محضی و
والاترین خصائل تو امتثال توست
فردا همه به منزلتت غبطه میخورند
فردا تمام عرش خدا زیر بال توست
باب الحوائجی و اجابت به دست تو
تنها بخواه، عالم هستی مجال توست
بیشک خدا سرشته تو را از گل حسین
سقای با فضیلت و دریادل حسین...
#یوسف_رحیمی
〰〰〰〰〰〰〰
ألـلَّـھُـمَــ ؏َـجِّـلْ لِوَلـیِـڪَ ألْـفَـرَج
@ewwmajmamolodi
مداحی آنلاین - خوشبختی یعنی خدا مراقب دلت باشه - مهدی رعنایی.mp3
4.56M
🌸 #میلاد_امام_حسین(ع)
💐خوشبختی یعنی خدا مراقب دلت باشه
💐خوشبختی یعنی اسیر آل فاطمه باشی
🎤 #مهدی_رعنایی
👏 #سرود
👌فوق زیبا
@ewwmajmamolodi
#حضرت_عباس_علیه_السلام_ولادت
#دوبیتی
امشب به حسین ابن علی یار آمد
سرمایه و سرلشکر و سردار آمد
گویید به لشکر اباعبدالله
خیزید و ادب کنید علمدار آمد
#عبدالحسین
حضرت ابوالفضل نخستین فرزند از چنین بانوى با معرفت و حق شناسى بود. تولد وى، خانه امام على (ع) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت. حضرت على (ع) در گوش این نوزاد بسیار خوش منظر و زیبا، اذان و اقامه گفت و او را عبّاس نام نهاد.
عبّاس هم به معناى شیر نیرومند و خشمگین، و هم به معناى عبوس و چهره گرفته است زیرا که ایشان نسبت به ظالمان، چهرهاى خشمگین داشتند.
در روز هفتم ولادت حضرت عباس (ع) هم گوسفندى را به عنوان عقیقه ذبح و گوشت آن را در بین فقرا تقسیم کردند.
گفته میشود؛ پدر ارجمندش امام علی (ع)، گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مى گرفت و بر بازوان او بوسه مى زد و اشک مى ریخت چرا که این دستها روزی براى کمک و یارى برادرش حسین (ع) قطع خواهد شد.
القاب، ویژگی ها و سجایای اخلاقی و شخصیتی
کنیه حضرت عباس (ع)، «ابوالفضل» و از القاب ایشان؛ «قمر بنی هاشم»، «قمر العشیره»، «باب الحوائج»، «سقای کربلا»، «ساقی عطاشا»، «علمدار کربلا»، «صاحب لواء»، «حامل لواء»، «عبد صالح»، «طیار»، «ابوقربه» (صاحب مشک)، «عمید»، «صابر»، «محتسب» و «مواسی» (فداکار) است.
عباس بن علی (ع) به خاطر سیمای جذاب و نورانی، به «قمر بنی هاشم» و به خاطر آوردن آب به خیمهها در صحرای کربلا، «سقا» لقب گرفت.
حضرت عباس (ع) در خانه امام على (ع)، تحت تربیت خاص آن حضرت (ع) و در دامان مادری با ایمان، وفادار و فداکار، و در کنار برادرانش امام حسن و امام حسین (ع) و خواهر بزرگوارش زینب کبری (س) رشد کرد و درس هاى بزرگ ایمان، انسانیت، ایثار، صداقت، اخلاق و کمال را از این خاندان پاک فرا گرفت و از مقام والای علمی برخوردار شد.
او در روزهای کودکی و نوجوانی، از دانش و بینش، گفتار الهی و رفتار آسمانی پدر گرانقدرش امام علی (ع) بهره میگرفت و به تکامل و پویایی میرسید تا در آینده، نخل بلند قامت استقامت و سنگربان حماسه و مردانگی باشد.
حضرت ابوالفضل العباس (ع) نه تنها در قامت رشید بود و توانمندی و قوای جسمی بالایی داشت، بلکه از نظر کمالات و سجایای روحی و اخلاقی، جلوههای انسانی، خِرَد و دانش و حکمت نیز برجسته بود و بعد از برادرانش امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) در میان همه جوانان و رجال اهل بیت (ع) نظیر نداشت.
ایمان راسخ و بسیار استوار، بصیرت بسیار نافذ، وفاداری، ادب، جوانمردی، رشادت و شجاعت، صبر و استقامت، نیکوکاری، و اطاعت از امام از ویژگیهای برجسته حضرت ابوالفضل العباس بن علی ابن ابی طالب (ع) است.
همرامی امام علی (ع)، امام حسن و امام حسین (ع)
فرزند دلاور و پاکدل امیرالمومنین (ع)، ۱۴ سال و ۴۷ روز از حیات مبارک پدر را درک کرد و در این مدت، همواره و در همه میدانها در کنار ایشان حضور داشت و در ایام دشوار حکومت، لحظهای از پدر جدا نشد.
حضرت ابوالفضل (ع) در سال ۳۷ هجری قمری و زمانی که حدود ۱۲ سال سن داشت، در جنگ صفین شرکت کرد و حماسهای جاوید آفرید.
آن حضرت (ع) در سنین ۱۲ تا ۱۴ سالگی، در برخی از جنگها همراه با پدرش امام علی (ع) شرکت داشت و در همان سنین نوجوانی، حریف قهرمانان نامی عرب بود.
حضرت قمر بنی هاشم (ع) ۱۴ ساله بود که پدرش امام علی (ع) در ماه رمضان سال چهلم هجری در محراب مسجد کوفه به شهادت رسید. وی با چشمانی اشکبار و خاطری اندوهگین، شاهد دفن شبانه و پنهانی پدر بود.
حضرت عباس (ع) پس از آن، سالهای تلخ امامت برادرش حسن بن علی المجتبی (ع) را که توطئهها و حیلهگریهای معاویه و ستمهای امویان اوج گرفته بود، تجربه کرد.
دورانی که بسیاری از یاران وفادار امام علی (ع) و امام حسن (ع)، از جمله حجر بن عدی و عَمرو بن حَمِق خُزاعی به شهادت رسیدند.
وقتی امام حسن مجتبی (ع) مسموم شد و به شهادت رسید، حضرت عباس (ع) ۲۴ سال سن داشت که در غم از دست دادن برادر، بسیار متأثّر و اندوهگین شد.
عباس پس از آن و مانند همه دوران زندگی، همراه برادرش امام حسین (ع) بود. جوانی خود را صرف خدمت به اباعبدالله الحسین (ع) کرد
از شهرکرد؛ حضرت باب الحوائج ابوالفضل العبّاس (علیه السلام) فرزند برومند اول پیشوای شیعیان حضرت امام علی (ع) و امّالبنین (س)، در روز چهارم شعبان سال ۲۶ هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود.
مادرش فاطمه دختر حزام بن خالد از قبیله کلاب بود که نیاکانش همه از دلیرمردان عرب، و در شجاعت و دلیری مشهور بودند.
امام علی (ع)، ۱۰ سال پس از وفات حضرت فاطمه زهرا (س) با امّ البنین ازدواج کرد. این بانوی مکرمه، سرپرستى فرزندان حضرت زهرا (س) را بر عهده گرفت و آنان را حتی بیشتر از فرزندان خود دوست مىداشت.
امّ البنین اجازه نمیداد که او را فاطمه صدا کنند و میگفت: مرا فاطمه صدا نکنید زیرا فرزندان حضرت فاطمه زهرا (س) با شنیدن این نام، به یاد غمهاى مادرشان مى افتند و ناراحت مىشوند.
بنابراین، فاطمه بنت حزام را «امُّ البنین» به معنای «مادر پسران» نامیدند و به این نام شهرت یافت چرا که ثمره ازدواج امام علی (ع) با وی، چهار پسر به نامهای عباس، عون، جعفر و عثمان بود.
هر چهار فرزند ام البنین (س) در روز عاشورای سال ۶۱ هجری در رکاب برادر و سرور خود حضرت سیدالشهداء (ع) در کربلا، شربت شهادت نوشیدند.
عباس بن علی (ع) در روز عاشورا و در صحرای سوزان کربلا، با دیدن ناله از فَرط عطش، لبهای خشکیده و چشمان اشکبار فرزندان امام حسین (ع)، مشک آب را بر دوش گرفت و برای بزرگترین امتحان زندگی خود، عازم شریعه فرات و نهر علقمه شد. ساقی تشنگان حریم خدا، با شجاعت رجزی خواند و صف لشکریان دشمن را شکست، خود را به آب زلال فرات رساند، با لبهایی تشنه مشک را پر کرد، اما جرعهای ننوشید. زیرا اباعبدالله الحسین (ع) و فرزندان عزیز و معصومش تشنه بودند.
در راه برگشت، زمانی که مشک بر دوش، از شریعه فرات بیرون آمد، از هر طرف هدف حمله و تیرباران دشمن قرار گرفت و در همین حال کسی بر او حمله کرد و دست راستش را قطع کرد و حضرت (ع) مشک را با دست چپ گرفت، در حالی که تمام تلاش قمر بنی هاشم (ع) رساندن آب به تشنگان حرم و خیام اباعبدالله (ع) بود، ملعون دیگری حمله کرد و دست چپ حضرت (ع) را برید، اما علمدار کربلا (ع) مقاومت کرد و مشک آب را بر دهان گرفت و حفظ نمود. در این حال عمر بن سعد ندا داد که مشک را تیرباران کنند، تیری هم به چشم مبارک باب الحوائج (ع) اصابت کرد و لشکریان کفر و نفاق، عمودی آهنین بر فرق مبارک سر حضرت (ع) فرود آوردند و ساقی دشت کربلا بر زمین افتاد. امام حسین (ع) خود را به بالین علمدار سپاه و برادرش عباس (ع) رساند و او در آغوش برادر و مولای خویش، مظلومانه به شهادت رسید و سیدالشهدا (ع) را با کوله باری از غم و اندوه در صحرای کربلا تنها گذاشت.
وقتی امام حسین (ع) بر بالین خون آلود حضرت عباس (ع) حاضر شد، فرمود: «الْانَ إِنْکَسَرَ ظَهْری وَ قَلَّتْ حِیلَتی ...»؛ «اینک کمرم شکست و راه چاره بر من محدود شد ...»
باب الحوائج قمر بنی هاشم (ع) در زمان شهادت، ۳۵ سال سن داشت.
حضرت امام سجاد (ع) هنگامی که برای دفن پیکرهای مطهر شهدا بعد از واقعه عاشورا به کربلا آمده بود، با این که به بنی اسد اجازه داد در دفن شهیدان او را یاری کنند، ولی برای دفن پدرش امام حسین (ع) و عمویش حضرت عباس (ع) به آنان اجازه مشارکت نداد و فرمود: «با من کسی هست که یاریام میکند.»
مرقد مطهر حضرت ابوالفضل العباس (ع) هم اکنون در کربلای معلا و در نزدیکی مرقد شریف و نورانی سومین امام شیعیان و سرور و سالار شهیدان، برادر عزیزش حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و یاران باوفای ایشان، زیارتگاه و ملجاء و پناه عاشقان و عارفان و دلسوختگان، و مطاف فرشتگان و آسمانیان است.
حرم حضرت عباس (ع) در فاصله حدود ۳۰۰ متری شمال شرقی حرم امام حسین (ع) قرار دارد و حد فاصل این دو بارگاه نورانی را بین الحرمین میگویند.
4_5780514956617187480.mp3
5.73M
🎤سید مجید بنے فاطمه
🎼مهتابمـ ابالفضله
@ewwmajmamolodi
.
دل بعشق تو دهم تا رمقی در دل هست
جان برای تو دهم تا به جهان جان گذرد
#میلاد_حضرت_ابوالفضل
.
🌺🌺🌺
ارمنی یک بار رو زد حاجت خود را گرفت
خوش به حال ما که عمری در پی ات آواره ایم
#میلاد_حضرت_ابوالفضل
#رباعی.ویژه ولادت امام حسین (ع) و حضرت ابالفضل(ع)..
در سوم شعبان ز عطای الله
آمد به جهان پور علی ثار الله
قنداقه او را چو گرفت احمد گفت
لا حول ولا قوه الا بالله
//////////////////////////////////
شور شعفی به عالم بالا شد
عالم زجمال نو گلی زیبا شد
تبریک فرشتگان ز میلاد حسین
بر احمد و بر حیدر و بر زهرا شد
//////////////////////////////////
بر ختم رسولان و به حیدر صلوات
بر فاطمه محبوبه داور صلوات
امشب که شب سوم شعبان باشد
میلاد حسین است مکرر صلوات
//////////////////////////////////
آنرور که عشقت به دلم منزل کرد
هرگونه بساط دلبری باطل کرد
همواره کنم شکر خدا را زیرا
یک عمر مرا به درگهت سائل کرد
//////////////////////////////////
ساقی بده ساغر تو ز میخانه عباس
لبریز نما باده ز پیمانه عباس
هر کس که شود دست به دامان ابالفضل
نومید نگردد ز در خانه عباس
//////////////////////////////////
امشب که به دل زمزمه و احساس است
در ارض و سماء شمیم عطر یاس است
از بهر محبان در جنت وا شد
امشب که شب ولادت عباس است
//////////////////////////////////
بر صحنه پیکار یلی آمده است
گلواژه حی ازلی آمده است
ای اهل ادب به پای او گل ریزید
شاگرد دبستان علی آمده است
//////////////////////////////////
ای اسوه ایثار و وفا یا عباس
ای بعد علی، شیر خدا یا عباس
امشب تو عطا کن به محبان ز کرم
یک تذکره کرببلا یا عباس
//////////////////////////////////
عالم همه دیوانه و مست عباس
سرمست ز مینای الست عباس
دانی ز چه رو گره گشاید دستش؟
چون بوسه زده علی به دست عباس
//////////////////////////////////
عباس یل یلان و مرد غیرت
عالم زتماشای رخت در حیرت
یک تذکره کرب وبلا را امشب
بر ما تو عطا نما به دست خیرت
//////////////////////////////////
عباس که بر هاشمیان ماه منیر است
آری به صف کرببلا یکه دلیر است
بین علی و پور علی فرق نباشد
او شیر خدا باشد و این زاده شیر است
//////////////////////////////////
مبلاد ابالفضل علمدار حسین است
او ساقی و سردار وفادار حسین است
گر بهر نبی، هست علی حیدر کرار
عباس علی، حیدر کرار حسین است
//////////////////////////////////
عباس که بر هاشمیان نور دو عین است
فرزند دلیر علی و ام بنین است
در وصف و بیانش چه بگویم که ابالفضل
امید دل زینب و هم عشق حسین است
//////////////////////////////////
ای مظهر مردانگی و فضل و شرافت
مرهون تو شد عشق به معنای شهادت
محشر که رسد فاطمه آن بانوی اسلام
دستان تو را آورد از بهر شفاعت
//////////////////////التماس دعا.
@ewwmajmamolodi
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
شعرخوانی صابر خراسانی در ثنای حضرت عباس (ع)
همانند همیشه زیبا👌😍
♡|