و من پذیرفتهام که گاهی ما برای بعضی آدمها فقط پناهگاهی هستیم تا وقتی خانهای امن پیدا کنندوبروند .
بله من منطقی تصمیم میگیرم و با احساساتم برای تصمیمی که گرفتم عزاداری میکنم
درست وقتی که فکر میکنم دیگه حالم بهتره و میتونم به مسیرم ادامه بدم، غم دو دستی پامو میگیره و میکشتم پایین پیش خودش