مثل کوهی که سر از آب نیاورد برون دیر برخاستی از خواب خوش ای بخت‌نگون! - فاضل نظری

فهمیدم آن زمان که به تشییعم آمدی هرگز برای هم‌قدمی با تو دیر نیست - فاضل نظری

حالِ دل پرسیدی‌ و گفتم که خوبم بارها خوبم اما خوبِ ویرانم! نفهمیدی مرا ‌‌‌- فاضل نظری

مثل کوهی که سر از آب نیاورد برون دیر برخاستی از خواب خوش ای بخت‌نگون! - فاضل نظری

من اگر سؤال کردم، چه سوالِ نابجایی تو اگر سکوت کردی، چه جوابِ دلربایی به زبانِ بی‌زبانی به تو گفتم و نگفتم که چقدر بی‌قرارم، که چقدر بی‌وفایی - فاضل نظری

چه غم که خلق به حُسنِ تو عیب می‌گیرند همیشه زخمِ زبان، خون‌بهای زیبایی ست - فاضل نظری

سنگی سر خود را به سر سنگ دگر زد صد مرتبه بردار سر از سجده و بگذار - فاضل نظری

مرا تو راحتِ جـانی و من تو را نگـران گناهِ کیست که من با تو ام تو با دگران - فاضل نظری

پرسیدی‌ام از عشق و جوابی نشنیدی بشنو! که سزاوارِ سکوت است سؤالت یک‌ بار به اصرارِ تو عاشق شدم ای دل! این‌بار اگر اصرار کنی، وای به حالت! - فاضل نظرى

عاقبت در خواب بوسیدم تو را، با این حساب من به خوشبختی بدهکارم نه خوشبختی به من - فاضل نظری

یک لحظه هم حتی نرفتی از خیالم خوشحال باش ای بی‌وفا! خوش نیست حالم - فاضل نظری

سکه ی این مهر از خورشید هم زرین تر است خون ما از خون دیگر عاشقان رنگین تر است رود راهی شد به دریا، کوه با اندوه گفت می روی اما بدان دریا ز من پایین تر است ما چنان آیینه ها بودیم، رو در رو ولی امشب این آیینه از آن آینه غمگین تر است گر جوابم را نمی گویی، جوابم کن به قهر گاه یک دشنام از صدها دعا شیرین تر است سنگدل! من دوستت دارم، فراموشم مکن بر مزارم این غبار از سنگ هم سنگین تر است - فاضل نظری