eitaa logo
تکیه مداحی فابک للحسین علیه السلام
146 دنبال‌کننده
17 عکس
31 ویدیو
16 فایل
ارتباط با مدیر emadi99@
مشاهده در ایتا
دانلود
کتاب زخم اشک ( اشعار محرم) کاری از سازمان بسیج مداحان استان خراسان رضوی
نوحه دهگی محرم سبک و شعر حاج امیر عباسی همه به یک سبک خوانده میشود که سبک نمونه خوانده شده، شام عریبان است. نوحه حضرت مسلم بن عقیل علیه السلام پسر عمو جان ای عزیز خدایی شرمنده ام اگر که گفتم بیایی گر بیایی اینجا ای گل حیدر میشود قربانیِ علیّ اصغر واویلا واویلا واویلا واویلا... بر سفیرِ خود نما یک دم نظاره میدهم سلامت از دارُالعِماره در این کوفه رسیده جان بر لبم امّا فکرِ اسیریِ زینبم واویلا واویلا واویلا واویلا... نوحه ورود به کربلا دوّم محرّم دل دارد نوایی حاجیِ زهرا شده کرببلایی خیمهٔ آل طاها شده بر پا نوحه خوانیم با حیدر و با زهرا واویلا واویلا واویلا واویلا... اینجا زینب کنارِ هاشمیّان است روزی هم در میانِ نامَحرمان است اینجا روی ماهِ دلبر ببیند روزی هم پیکرِ بی سر ببیند واویلا واویلا واویلا واویلا... نوحه حضرت رقیه سلام الله علیها عمّه ببین روشن شد این عزاخانه بابای من آمده کنج ویرانه ای قامت خمیده آمده بابا با سرِ بریده آمده بابا واویلا واویلا واویلا واویلا.... عمّه به بابا بگو از روی نیلی از تازیانه ها و از ضربِ سیلی عمّه جان امشب بر آن بریده سر بگو رقیّه شد شبیه مادر واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه ابناء الزّینب سلام الله علیهما ما دشمن فتنه و تَزویر و ننگیم حسین جان ببین که آمادهٔ جنگیم بر ما دو تن بده رُخصَتِ میدان تا اینکه نماییم فدای تو جان واویلا واویلا واویلا واویلا.... خواهیم که در راهَت بر تن سر نباشد خون ما رنگین تر از اکبر نباشد بر لب ما هَمواره آهِ عشقت میشویم قربانیِ راهِ عشقت واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه اصحاب امام حسین علیه السلام جان ناقابلم با سوز و اشک و آه به فدای اصحاب اباعبدالله در کربلا جان را فدا نمودند فدای شاهِ سرجدا نمودند واویلا واویلا واویلا واویلا.... یکی از دیگری شیدا و عاشق تر بر یاری فرزند زهرا و حیدر شدند آن لاله های سرخ صحرا شامل دعای حضرت زهرا واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه حضرت عبدالله بن الحسن علیه السلام نور چشم مجتبیٰ عبداللهم من فداییِ حضرت ثارُاللهم من می بَرَم از جانفشانی ها سهمی که وَاللهِ لا اُفارِغُ عَمّي واویلا واویلا واویلا واویلا.... نمایم در مقتل به عشقِ جانانم دست کوچکم سپرِ عمو جانم باشد جان و دلم مدهوش عمو قتلگاهم شود آغوش عمو واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه حضرت قاسم علیه السلام من قاسم بن الحسن عبدِ خدایم فداییِ فرزند خیرُالنّسایم مثل حیدر شوم قاتل عدو تا شوم قربانیِ عشق عمو واویلا واویلا واویلا واویلا.... سینه شکسته شدم در بین میدان برس به فریاد قاسم ای عمو جان نوحهٔ درد و غربت خوانده ام من در زیر سمّ مرکب مانده ام من واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه حضرت علی اصغر علیه السلام کودک جانباز من لای لای علی جان آخرین سرباز من لای لای علی جان بر داغ لب های خشکت اسیرم بخواب ای کودکِ نخورده شیرم واویلا واویلا واویلا واویلا.... از این داغ و مصیبت ای داد بیداد تیر سه شعبه کجا حنجر نوزاد فَذُبِحَ مِنَ الاُذُن گُواهت روی دستان من شد قتلگاهت واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه حضرت علی اکبر علیه السلام شبیه لاله شدی از کینه پرپر اِرباً اِربای بابا شبهِ پیغمبر نیزه خوردی از دست دشمنانم کُشتی ام از داغت ای علی جانم واویلا واویلا واویلا واویلا.... خونین ببینم از پا تا به سرت را به خیمه چه سان ببرم پیکرت را تا منِ تنها را یاری نمایید جوانانِ بنی هاشم بیایید واویلا واویلا واویلا واویلا.... نوحه حضرت عباس علیه السلام ای سقای کودکان یا ابوفاضل یارِ امامِ زمان یا ابوفاضل زهرا بر تو گرید با قامتِ خم تشنه لب برگشتی از نهرِ علقم واویلا واویلا واویلا واویلا... کنار آن غرق خون گشته پیکرت اِن کسرت ظَهري گفته برادرت بعد از تو دشمنان بی حیا شدند حمله ور به سوی خیمه ها شدند واویلا واویلا واویلا واویلا... تاسوعا روز تاسوعا و دل شد غرقِ احساس ذکرِ همه دلشکسته ها یا عباس به اهل بیت نبی نور عینی کاشف الکربِ عن وَجهِ الحسینی واویلا واویلا واویلا واویلا... امان از آن لحظه که دستت جدا شد با عمود آهنین فرقت دو تا شد شد داغ قلب خونَت بی شماره مشک تو از جفا شد پاره پاره واویلا واویلا واویلا واویلا... شب عاشورا شب عاشورا و دلها شده غوغا فردا کشته میشود فرزند زهرا امشبی را بُوَد مهمان زینب فردا بُوَد به زیرِ سمّ مرکب واویلا واویلا واویلا واویلا... امشب حسین دلگرمیِ کودکان است فردا اسیر تیر و تیغ و سِنان است گرید بر داغش یک قامت خمیده فردا سر پاکش شود بریده واویلا واویلا واویلا واویلا...
نوحه روز عاشورا عاشورا و داغ دلها منجلی شد روز عزای حسین بن علی شد گریان شد مادری قامت خمیده شاه دین میشود سرش بریده واویلا واویلا واویلا واویلا... امروز عزادار او ارض و سما شد بر سر زنان دخترِ خیرالنسا شد پیش چَشمَش نیزه داران رسیدند حسینش را در خاک و خون کشیدند واویلا واویلا واویلا واویلا... نوحه وداع ببین دل خواهرت در غم نشسته ای عزیز فاطمه قدری آهسته ای دو عالَم شیدایِ ماهِ رویت صبری کن بوسه زنم بر گلویت واویلا واویلا واویلا واویلا... برو میدان ای از عطش رفته از حال قرار بعدیِ ما در بین گودال پیش چشم مادرِ قد خمیده بوسه زنم به رگهای بریده واویلا واویلا واویلا واویلا... نوحه شام غریبان از خیمه ها میکشد آتش زبانه امان از ضرب سیلی و تازیانه کودکان آواره با ناله و آه حجت بن الحسن آجرک ا... واویلا واویلا واویلا واویلا... در فکر قتل و غارت دشمن دین است در خیمه ای سوزان زین العابدین است میگرید از غم هجر ثارُالله حجت بن الحسن آجرک ا... واویلا واویلا واویلا واویلا... 👆
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
سبک فوق اگر کمی تندتر خوانده شود مناسب زنجیرزنی هم است
پیام علامه حسن حسن زاده آملی به تمام حاضران در فضای مجازی : دستوالعمل دوازده بندی حضرت علامه حسن زاده آملی به تمام حاضران در دنیای مجازی را مطالعه فرمایید. که در گروه دوستان نیز مورد توجه قرار می گیرد 🔹۱- حق را با یاد کردن و تکرار کردنش زنده کنید. 🔹۲- باطل را با ترک کردنش نابود کنید. 🔹۳- از تصاویر حرام و غیرشرعی پرهیز کنید. 🔹۴- از بحث‌های بیهوده بپرهیزید. 🔹۵- از جوک‌هایی که دین و عبادات و مقدسات و اشخاص و ملت‌ها و قومیت‌ها را مسخره می‌کند، بپرهیزید. 🔹۶- مصدر نقل شایعات نباشید و قبل از نقل و انتشار هر حدیث یا روایت یا داستان و خبری از صحت آن مطمئن شوید. 🔹۷- بگذارید آن کلامی که می‌فرستید به‌نفع شما گواهی دهد نه علیه‌تان. 🔹۸- خودتان را کلید خیر و قفل شر قرار دهید. 🔹۹- هر متنی و پیامی که می‌فرستید به‌منزله تأیید و با امضای شما است. نگو که به من رسیده و کپی کرده‌ام. 🔹۱۰- تمام سعی خودتان را برای استفاده بهینه از این فناوری به کار گیرید و از آن برای دعوت الی اللّه و امر به معروف و نهی از منکر و آموزش مسائل دینی و فرهنگی و علمی و آموزشی استفاده کنید یعنی به‌عنوان یک اصلاحگر به‌تمام معنا، و نیت خودتان را درست و خالصانه کنید. 🔹۱۱- برای بیان حق مجاملات و رودربایستی را کنار بگذارید، دین و حق بر هر چیز مقدم و شایسته‌تر هستند. 🔹۱۲- تصویر پروفایل شما و پیام‌هایتان معرف شخصیت شماست، از آنجا که بخود نیامدیم بخود هم نخواهیم رفت، آنکه آورد ما را باز میبرد ما را در این آمدن و رفتن حکمتیست (خلقت الجن و الانسان الا لیعبدون) برای هر ذره ای از فکر خلق عمل، نیت، قصد، دید، زبان، گوش، دست ،پا ،شکم، ودر کل برای همه چیز باید پاسخگو باشیم
💠 رساله عهد ▪️ بزرگانی مثل مرحوم بوعلی یك رساله عهد نوشتند ـ كمتر كسی است که رساله عهد بنویسد ـ اصلاً رساله عهد را برای همین گذاشتند كه ما با خدایمان عهد كنیم. آن ‌قدر فیض ذات اقدس الهی ریزش دارد كه به ما اجازه داد كه یك طرف عهد باشیم و او طرف دیگر! ما کتاب ‌های نذر و وقف فراوان داریم، اما عهد كم است. عهد یعنی یك رساله که بخشی از اقسام فقهی مانند نذر و عهد و یمین است؛ این بزرگان رساله عهد می ‌نوشتند که طرف عهدشان خداست؛ من با خدا عهد كردم، تعهّد كردم، «عاهدتُ الله» كه قصّه نخوانم، علمی شوم یا استاد شوم یا مؤلف شوم یا مدرّس شوم كه شاگرد بپرورانم. من این‌جا نیامدم قصه بخوانم، فلان سریال را ببینم یا فلان داستان را گوش دهم، من آمدم محقّق و عالِم شوم و عالم‌ پرور باشم. این رساله عهد را مرحوم بوعلی نوشتند كه من عهد كردم قصّه نخوانم. كسی كه عهد كرده قصه نخواند، وقتی كه ماه باجلال و شكوه محرّم رسید، او با قصه مجلس را كه اداره نمی‌ كند، او راز نهضت حسینی را، رمز نهضت حسینی را كه حق ‌مدار و حق‌ محور بود بیان می ‌کند. فرمود: «أَ لَا تَرَوْنَ‏ أَنَ‏ الْحَقَ‏ لَا یعْمَلُ‏ بِهِ‏ وَ أَنَّ الْبَاطِلَ لَا یتَنَاهَی عَنْهُ»،[1] مسئله امر به معروف، نهی از منكر، حق‌ مداری، حق‌ محوری، پرهیز از باطل، گرایش به حق، پرهیز از كذب، گرایش به صدق، جامعه دروغ نگوید، دروغ نبافد، دروغ اِسناد ندهد؛ مشكل جامعه الآن دروغگویی است، این دروغگویی را برداریم كه اطمینان در جامعه پیدا شود؛ این موارد همه عصاره بحث‌ های ایام محرّم خواهد بود. ▪️ معنای این عهد این است كه من با خدا تعهّد كردم حرف ‌های غیر علمی نزنم، داستان بی ‌مغز نگویم، وقت مردم را تلف نكنم؛ این كار و تعهّد من خواهد بود، مردم هم وقتی در مجالس حسینیه و مسجد و امثال آن شركت می ‌كنند، برای شنیدن مواعظ الهی و نهضت جهانی سالار شهیدان (سلام الله علیه)، آنها هم «مُسْتَمِعٍ‏ وَاعٍ» باشند؛ یعنی هم خوب گوش دهند و هم ظرف بیاورند كه این مطالب در آن ظرف جا بگیرد. ▪️ اگر وجود مبارك امیر مؤمنان (سلام الله علیه) در قرآن به این وصف شد كه ﴿تَعِیها أُذُنٌ واعِیةٌ﴾،[2] به ذیل این آیه که نگاه كنید، می‌ گویند یكی از مصادیق بارز این آیه وجود مبارك امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) است كه حضرت «مُسْتَمِعٍ‏ وَاعٍ» بود، «واعی» بود یعنی «وعاء» و ظرف می ‌آورد،[3] این ظرف را خدای سبحان به ما داد؛ ولی اگر این ظرف را با قصه و داستان پُر كردیم جا برای مطالب دیگر نیست. اینكه می ‌بینید بعضی‌ ها حوصله‌ شان زود سر می‌رود، برای این است كه ظرفیتی ندارند. الآن شما بهترین غذا را به كسی بدهید كه این با پفك شكم خود را سیر كرده است، این شخص دیگر اشتها ندارد، به او گفتند که این ماده غذایی نیست، ولی گوش نداد و شكم خود را با آن پُر كرد، دیگر احتیاجی به غذای سالم ندارد و احساس نیاز نمی ‌كند! به او گفتند قصه سودمند نیست، حرف‌ های باطل سودمند نیست، طنز سودمند نیست، مطالب غیر علمی سودمند نیست! ▪️ اگر وجود مبارك حضرت را به عنوان امام پذیرفتیم كه پذیرفتیم! باید در محافل علمی مصداق ﴿تَعِیها أُذُنٌ واعِیةٌ﴾ باشیم. فرمود وقتی معارف الهی تنزّل كرد، گوشِ شنوایی كه «وعاء» باشد و ظرفیت داشته باشد این معارف را می ‌پذیرد. هم ما و هم گویندگان ما باید در محافل حسینی حرف‌ های با مغز، برهانی، استدلالی، قرآنی، روایی به مردم تحویل دهند و هم مستمعان ما «مُسْتَمِعٍ‏ وَاعٍ» باشند تا ﴿تَعِیها أُذُنٌ واعِیةٌ﴾. [1]. تحف العقول، ص245. [2]. سوره حاقة، آیه12. [3]. الکافی(ط ـ اسلامی)، ج1، ص423؛ «عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ‏ ﴿وَ تَعِیها أُذُنٌ‏ واعِیةٌ﴾قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صل الله علیه و آله و سلّم) هِی أُذُنُكَ یا عَلِی». 📚 درس اخلاق تاریخ: 1393/08/01 🆔 @daftar_ayatollah_javadi_amoli
حضرت عبدالله بن الحسن(ع) بِینِ آغوشِ عمو بود ولی مُبهَم شد یک حسینیه همانجا، حَسنیه هم شد   این حُسینیه اگر شد حَسنیه یعنی این حسین است ولی باحسن‌اش دَرهم شد   وقتِ غارت شده، از پیرهن و خود و زِره هرچه بُردن از این، وای از آن هم کم شد شاعر حسن لطفی  
حضرت سکینه (س) روایت مى کند که چون پدرم کشته شد آن بدن نازنین را در آغوش گرفتم و حالت اغما و بیهوشى برایم روى داد، در آن حال شنیدم پدرم مى فرمود: شیعَتی مَهْما شَرِبْتُم ماءَ عَذْبٍ فَاذکُرونی (شیعیان من! هنگامی که آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید) اَوْ سَمِعْتُم بِغَـــــریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی (و یا هنگامی که ازغریبی یا شهیدی خبری شنیدید، برمن ندبه کنید) فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُــرْمٍ قَتَلُونی (من، نواده [پیامبر ص] هستم که مرا بی گناه کشتند) وَ بِجَرد الخَیْـلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحَقُونی (و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان کردند) لَیْتَکُم فی یَوْمِ عاشــورا جمیـعاً تَنْظُرونی.... (ای کاش، همگی در روز عاشورا بودید و می‌دیدید....) کَیْفَ اَسْتَسْقی لِطِفْـلی فَاَبَوْا اَنْ یَرْحَمُونی (که چگونه برای کودک خردسالم،آب خواستم و آنان رحم نکردند) ... الخصائص الحسینیه، مرحوم شوشتری، ص 99
زمینه مناسب برای شام غریبان و بعد از شهادت امام حسین علیه السلام حاج محمود کریمی تشنه بودیم، بوی آب می رسید از علقمه از تو نخلا، می رسید رایحۀ فاطمه از میونِ، گرد و خاک سمت حرم می رسید بابا گریون، قدّ خم روی لباش زمزمه با این که غم داشتیم صاحب عَلَم داشتیم عَمومونُ کُشتن همینُ کم داشتیم... عمو جونم! تا تو بودی، سر و سامونی داشتیم تو که رفتی، چشِ گریونی داشتیم بعد تو بیچاره شدیم، دنبال زینب همه آواره شدیم بی گوش و گوشواره شدیم با این که غم داشتیم صاحب عَلَم داشتیم عَمومونُ کُشتن همینُ کم داشتیم... رفتی و رفت، دشمنت سمت حرم صف به صف ناله ها و ضجه ها می رسید از هر طرف تا عمودِ خیمتُ، دستای بابا کشید عمه میزد بر سرش، دستشُ رو به نجف عمه هزار بار مُرد خیمه گرفت آتیش همه میگن: بابا! چرا نیاوردیش؟ عمو جونم! تا تو بودی دشمنامون می ترسیدن تا تو رفتی، چشم تو رو دور می دیدن ماها گریون بودیمُ، اونا همش می خندیدن با این که غم داشتیم صاحب عَلَم داشتیم عَمومونُ کُشتن همینُ کم داشتیم... اشک باباس، که نشوند ما رو به روزِ سیاه بی قرارُ، تشنه و بی کس و بی پناه جای خالیت، میکِشه پنجه به زخم دلش اون دمی که، قاتلش می رسه تو قتلگاه چشمت و دور دیدن غارتمون کردن سر بسته باید گفت همه چیُ بُردن عمو جونم، تا تو بودی چاره داشتیم کی لباس، پاره داشتیم؟ تو که رفتی سر به صحراها گذاشتیم پا برهنه، روی خارا پا گذاشتیم با این که غم داشتیم صاحب عَلَم داشتیم عَمومونُ کُشتن همینُ کم داشتیم