خب بله؛ وِی تا شنبه هفته دیگه تو آغوشِ خانوادست و همه رو از حضورش مستفیض می‌کنه.🍒

اونجا که علیرضا قربانی میخونه: هیچ کس، در من جنونم را به تو باور نکرد هیچ کس،حالِ منِ دیوانه را بهتر نکرد . .

واقعا نمی‌خوام به اون خوابگاه لعنتی برگردم🚶🏻‍♀تنهایی خودمو می‌خوام.

توفیقِ اجباری شد با ددی یه سفر یه روزه دونفره داشته باشیم؛ خستگی و اعصاب خوردی زیادی داشت، ولی بقولِ خانومِ خرسندیان ظرفِ عاطفیم پر شد. وقت گذروندن با پدری که نسخه کپی شده‌ای از خودشی هم می‌تونه عذابِ الهی باشه، هم از عمیق ترین لذت‌هایِ زندگی؛ اوج لذتم اونجاست که می‌شینین باهم تخمه میشکونین و مامانیو خواهر برادر و بقیه اعضای خانواده و فامیلو جاج میکنین🤣🍬 خلاصه که شدیداً توصیه میشه، به شرط داشتن ددیِ نایس و باحالی مثل ددی من🫀💅🏻

یه دو سه روزی بود پاچه همه رو میگرفتم، تاریخ دستم نبود تا اینکه امروز متوجه شدم دلیلش هورمون‌ها بودن. نفرین آمون خدا زده بر رحم و هورمون و سیکل زنانه و کوفت و زهرمار، نفرینننن.

ازینا می‌خوام

حواستون هست که تولدم نزدیکه دیگه، نه؟

کادوهاتونو آماده کنین لطفا🚶🏻‍♀

ری‌اکشن دوستان:

هر اومدنی، یه رفتنی داره . . حدود ۱۰ روز خونه بودم، و الان که می‌خوام جدا شم ازشون همونقدر برام سخته که بار اول؛)

کاش یکی به مامانم بگه گریه نکنه؛ من واقعا بزور دارم جلوی خودمو میگیرم.🚶🏻‍♀