اخر این عجول بودن من به ضررم تموم میشه من که میدونم

راستی دنیا همیشه برعکس بوده؟ ادم جالب انکار میکنه و ناجالب ها خودشیفته بازی در میارن ... شایدم ادمای جالب فقط از دور جالبن شایدم احساس پوچی رو بیشتر از همه حس میکنن و میدونن «جالب بودن» چیز خاصی نیست و فقط یکسری استاندارد رفتاری هست که اونا باعث جذب کردن بقیه میشه، نمیدونم. اگر این ذهن من اجازه بده کمتر به اینجور چیزا فکر کنم عالی میشه

ترسم از حرف زدن با ادمای جدید از بین رفته چیزی نیست که فقط تنفر اجتماعی اضافه شده