دیروز روز سیاهی در منطقه اقتصادی پارس جنوبی بود. درحالی که شرکت های پتروشیمی با جبران خسارات حاصل از جنگ روبرو بوده و در این مدت با تلاش شبانه روزی موفق شده بودند برخی واحدها را راه اندازی کرده و در مدار تولید قرار دهند، وزارت نیرو، دیروز عصر، به ناگهانی برق تمام منطقه را به بهانه بدهی قطع کرد و شرکت های مختلف با توقف تولید سیاه (حالتی که تولید با شوک های فرایندی شدید روبرو می شود) مواجه و سبب شد تمام پتروشیمی های منطقه با خسارات بزرگ از مدار خارج شوند. برخی فعالین منطقه، این اقدام وزارت نیرو را از نظر وارد شدن زیان به کشور، با حمله موشکی آمریکا مقایسه می کنند. با اینکه چند دقیقه بعد از این اقدام، برق مجددا وصل شد اما بسیاری از شرکت ها با گذشت 24 ساعت هنوز موفق به راه اندازی مجدد نشده اند. #سلمان_کدیور

امروز ترامپ دو متحد سنتی آمریکا را تهدید های بی سابقه کرد. اول عمان را. ترامپ این کشور را تهدید کرد که در صورتی که با سیاست های آمريکا در مذاکرات با ایران حول تنگه هرمز همراهی نکند و به ج. اسلامی امتیاز دهد، به طور بی سابقه بمباران خواهد شد. دوم کره جنوبی بود. ترامپ از عدم همراهی این کشور در جنگ با ایران ناراضی است و همچنین از گسترش رابطه کره با چین دلخور است. برای همین ها اعلام کرد مانور نظامی با کره را در سطحی پایین برگزار خواهد کرد و همچنین تلویحا تهدید کرد از این کشور در مقابل کره شمالی شاید حمایت نکند. این دو موضع بی شک ابتدا تمام متحدان آمریکا را بیمناک خواهد کرد. آنها به این نتیجه می رسند که دوران تکیه بر آمریکا به پایان رسیده و دیگر نمی شود چون گذشته ایالات متحده را مورد اعتماد دانست. البته تجربه جنگ با ایران نیز این رفتار آمریکا را پیش از همه نشان داد. آمریکا به صورت کاملا آشکاری، متحدین عرب خود را سپر دفاعی خودش کرد و نشان داد وجود پایگاه نظامی آمریکا در خاک کشورها، هیچ تضمینی برای امنیت آن کشور نخواهد بود. روابط بین الملل، همواره سیال و ناپایدار بوده و آنچه طی یک سال گذشته در خاورمیانه گذشته است، درس های بزرگی برای جهان و برای تاریخ معاصر خواهد داشت. #سلمان_کدیور @Falakhon

✳️نامه جمعی از فعالین سیاسی - رسانه ای به رئیس قوه قضائیه، پیرامون توقیف برنامه "رسانه آزاد" 🔹ریاست محترم قوه قضائیه جناب حجت‌الاسلام والمسلمین محسنی اژه‌ای با سلام و احترام، امضاکنندگان متن زیر بر خود لازم دیدند نگرانی عمیق خود از محدود شدن اندک فضای موجود برای گفت‌وگو و تبعات آن برای آینده ایران را با شما، به‌عنوان نخستین متولی حراست از آزادی‌های اجتماعی، در میان بگذارند. این نگرانی از آنجا عمیق‌تر شده است که اخیراً شاهد برخورد با برخی رسانه‌های گفت‌وگومحور، از جمله «رسانه آزاد»، بوده‌ایم. همان‌طور که استحضار دارید، جامعه ایران امروز بیش از هر زمان دیگری با شکاف‌ها و تضادهای عمیق فکری، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی روبه‌روست. اختلاف بر سر منشأ حکومت، نسبت دولت و مردم، آزادی‌های اجتماعی، سیاست خارجی، اقتصاد و بسیاری از مسائل بنیادین، دیگر اختلاف‌هایی حاشیه‌ای نیستند؛ بلکه بخشی از واقعیت امروز ایران‌اند. در چنین شرایطی، پرسش اصلی این نیست که چگونه می‌توان این اختلاف‌ها را حذف کرد؛ پرسش این است که چگونه می‌توان آنها را به گفت‌وگویی مسالمت‌آمیز و سازنده تبدیل کرد؛ چرا که تجربه تاریخی، به‌خصوص در چند سال گذشته، نشان داده است که حذف یک دیدگاه الزاماً آن دیدگاه را از جامعه حذف نمی‌کند، بلکه ممکن است آن را به‌صورت خشونت عریان و مسلح در کف خیابان به نمایش بگذارد. به همین دلیل، جامعه به نهادهایی نیاز دارد که بتوانند میان دیدگاه‌های رقیب واسطه شوند و امکان شنیدن، نقد کردن و حتی مخالفت جدی را فراهم کنند. این مهم، طبق قانون اساسی و مفاد ذیل «حقوق ملت»، در درجه اول بر عهده حکومت است که چنین فضایی را فراهم آورد. اما متأسفانه شاهد آن هستیم که حاکمیت نه‌تنها بستر و زمینه گفت‌وگو را مهیا نمی‌سازد، بلکه اندک فضای موجود و مستقل را نیز تاب نمی‌آورد؛ توقیف «رسانه آزاد» یکی از همین تجربه‌هاست؛ رسانه‌ای که تلاش کرده است دیدگاه‌های متفاوت و گاه متضاد را در برابر یکدیگر قرار دهد و امکان مواجهه مستقیم و مسالمت‌آمیز آنها را فراهم کند. ممکن است درباره کیفیت برخی برنامه‌ها، انتخاب مهمانان یا حتی بخشی از محتوای «رسانه آزاد» نقدهایی وجود داشته باشد. این امر نه‌تنها طبیعی، بلکه لازمه فعالیت هر رسانه‌ای است. اما این مسائل نباید سبب نابودی تنها منافذ باقی‌مانده برای گفت‌وگوی رسانه‌ای شود. ملت ایران شاهد بودند که مدتی پیش، رهبری انقلاب در نامه‌ای خطاب به جنابعالی، دفاع و حراست از آزادی‌های مشروع اجتماعی را مطالبه کردند. حال، با دیدن وضعیت کنونی، برای آنها این تناقض پیش می‌آید که چرا میان آنچه اعلام می‌شود و آنچه در عمل اجرا می‌گردد، این‌قدر فاصله وجود دارد؟ در شرایطی که به‌خاطر عملکرد صداوسیما، که با اتلاف بودجه‌ای نجومی، ناکارآمدی رسانه‌ای آن مسجل شده است، مرجعیت رسانه‌ای از کشور خارج شده، بستن رسانه‌های مفید، آیا میدان تأثیر رسانه‌های مخرب خارجی را افزایش نمی‌دهد؟ رسانه‌هایی که با بودجه دشمنان این ملت مشغول مشروعیت‌بخشی به تهاجم نظامی، عادی‌سازی اشغال سرزمینی و نابودی زیرساخت‌های کشور هستند؟ به‌راستی تعطیلی بستر گفت‌وگوهای ملی، دشمنان کشور را تقویت نمی‌کند؟ در شرایط کنونی که کشور درگیر جنگی بزرگ است و پیروز نهایی این نبرد را تاب‌آوری اجتماعی مشخص می‌کند، چرا باید دست به اقداماتی زد که تاب و تحمل مردمی را که فشارهای اقتصادی و روانی گوناگونی را متحمل شده‌اند تضعیف کند و امیدهای آنان به طلوع فصلی تازه از شیوه حکمرانی را به باد دهد؟ چرا باید مردم شاهد رویه‌هایی باشند که اصرار بر تکرار خطاهای گذشته را در اذهان متبادر می‌کند؟ جناب اژه‌ای! از این رو، درخواست ما نه حمایت از یک فرد یا یک برنامه، بلکه دفاع از اصل مهم‌تری است: در جامعه‌ای با این میزان از اختلاف و شکاف، امکان‌های گفت‌وگو و تضارب آرای مختلف نباید بسته شود. این نه مسئله‌ای قشری، بلکه دغدغه‌ای از سر نگرانی برای آینده ایران عزیز است. لذا ما خواهان رفع محدودیت‌های اعمال‌شده بر «رسانه آزاد» و فراهم شدن امکان ادامه فعالیت آن هستیم. ✍امضاکنندگان: بهاره آروین محمدرضا اصنافی وحید اشتری محسن بدره حسین درودیان محمد درویش حسین خداپرست میلاد گودرزی سلمان کدیور مجید مرادی یاسر عرب علی سرزعیم عابس قدسی محمد فاضلی

ایران امشب به پایگاه نظامی آمریکا در اردن حمله پیش‌دستانه کرده است. این کار درست است. اینکه منتظر باشی تا به تو حمله‌ کنند، بعد جواب بدهی، منفعلانه است و سبب شرطی شدن جنگ می شود. پایگاه های منطقه ای آمریکا بخصوص در بحرین، قطر و امارات، عملا غیر عملیاتی است و آمریکا بخاطر حجم خسارات، پایگاه لجستیک اصلی را به اردن منتقل کرده است. باید هر روز این پایگاه را زیر ضرب گرفت تا به سرنوشت پایگاه پنجم دریایی بحرین برسد. #سلمان_کدیور