پیش‌فرض های کسانی که معتقدند باید در ساخت بمب اتم شتاب کرد؛ ۱/ در محیط آنارشیک بین الملل تنها «خودیاری» جواب می دهد. ۲/ ما در جنگ وجودی با دشمن قرار داریم. ۳/ به هر قیمتی باید از میهن دفاع کرد. ۴/ حفظ نظام اوجب واجبات است. ۵/ دشمنِ صهیونی خط قرمز ندارد. ۶/ بین دولت و ملت اسرائیل تفاوت آنچنانی وجود ندارد. ‏۷/ تنها زبانِ بازدارنده این دشمن، قدرت است. ۸/ هزینه های بمب اتم را تاکنون پرداخته ایم. ۹/ در مسائل فقهی، تغییر موضوع می تواند به تغییر حکم منجر شود. ۱۰/ تاکنون مقامات نزدیک به رهبری، چندبار سخن از امکانِ تغییر دکترین هسته ای گفته اند. ممکن است هر کسی یک یا n تا از این مفروضات را داشته باشد که همین موضوع، دلیل و یا تمایل او را به مطالبه بمب اتم نشان می دهد. ✍️به قلم؛ رحمان رزم پا 👇 @fararavi

نتانیاهو می‌گوید جنگش علیه مردم ایران نیست، اما بمباران مردم غیرنظامی در تجریش یک واقعیت تلخ است. زمان آن رسیده که حقیقت را بشنویم و به آن توجه کنیم! مردم بی‌گناه ایران، چه گناهی دارند که زیر بار بمباران‌های بی‌رحمانه قرار بگیرند؟! 👇 @fararavi

حتماً استوری خانم آذر منصوری در مخالفت با جنگ را دیده اید، برای نقد این نگاه، اندکی به تاریخچه ادبیات ضد جنگ، بپردازیم.... 👇 @fararavi

آیا به کلیدواژه های رهبر انقلاب توجه کرده ایم که گویی از دریچه نظامی به فرهنگ، سیاست و اقتصاد می نگریستند؟ اکنون که جنگ سراغ ما آمد به حکمت تعابیری چون جنگ نرم، افسران جنگ نرم، تهاجم فرهنگی، شبیخون فرهنگی، نقشه دشمن، پدافند فرهنگی، جهاد تبیین، اقتصادِ مقاومتی و... بیشتر پی می بریم. مفاهیمی که نه برای ترساندن جامعه بلکه برای هوشیاری در برابر دشمن، ساخته می شد تا واقعیت را بازنمایی کنند. او ساده انگار نبود بلکه با واقع‌نگری به خلقِ این عبارات دست می زد تا ادبیاتِ جبهه مقاومت را غنی و باز غنی تر کند. رهبر انقلاب، «بی طرفی فرهنگی» را واقع بینانه نمی دانست و «دیالوگِ محض» را برآمده از نوعی خوش‌باوری تلقی می کرد. این ابزارهای مفهومی برای سرکوبِ داخلی تدوین نشده بودند بلکه برای تاب‌آوری اجتماعی و تولیدِ مقاومت در برابرِ تهدید بیرونی، بهینه سازی می شدند. چرا که زبان صرفاً ابزار انتقال اطلاعات نیست، بلکه سلاح تغییر اجتماعی نیز است. زبانِ مبارزه، حکایت از ذهنیتِ جنگی در عالم پر از ستیز می کند که ریشه در سنتِ حسینی (ع) دارد که رهبر انقلاب وام دار اوست، و نسبت به لیبرالیسمِ مداخله گر بدگمان است و روان‌شناسی توده ها برای بسیج علیه دشمن را به نیکی می شناسد. ✍به قلم؛ رحمان رزم پا 👇 @fararavi

لزوم فراگیری دانش برای ساخت بمب اتم در برابر دشمن... از زبان استاد شهید آیت الله مرتضی مطهری 👇 @fararavi

■ مه شکن 🎯نشریه رسمی بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج 📌خط مقدم ۱ 📎 مدیرمسئول : سید احسان موسوی 📒 سردبیر : سید محمد مهدی شرفی 🖋 هیئت تحریریه : سید احسان موسوی ، فاطمه قربانی زاده 💻 طراح و صفحه آرا : رضا پورشهریاری #نشریه #مه_شکن #تیر_۱۴۰۴ ━━━◈❖✿❖◈━━━━━━◈❖✿❖◈━━━ 🔸️صفحه توییتر: https://twitter.com/basij_yums?s=09 🔸کانال‌های اطلاع‌رسانی: eitaa.ir/yums_basij ble.ir/basij_yums t.me/basij_yums 🔸صفحه اینستاگرام: instagram.com/mehshekan 🇮🇷بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج 👇 @fararavi

👇 @fararavi

دهه برجام: از توهم تا واقعیت در آستانه دهمین سالگرد برجام، به راستی می‌توان گفت این توافق که از تیرماه ۱۳۹۴ آغازیده بود - چه از مفاد آن آگاه باشیم و چه نباشیم - نقشی تعیین‌کننده در سرنوشت ملت ایران ایفا کرده است. این دهه را به حق می‌توان «عصر پسابرجام» نامید؛ دوره‌ای که دستگاه فکری حاکم بر دیپلماسی کشور، متأثر از نگاه «حسن روحانی» و «محمدجواد ظریف»، به این باور رسیده بود که با زبان مذاکره توانسته سایه جنگ را از سر کشور بزداید و ساختار تحریم‌ها را در هم بشکند. اما امروز با نگاهی بی‌طرف و واقع‌بینانه می‌بینیم که چگونه نفوذ به دستگاه ادراکی تصمیم‌سازان کشور، آنان را دچار «توهم عقلانیت» کرد. دشمن با بهره‌گیری از این ساده‌اندیشی، نه تنها به وعده‌های خود عمل نکرد، بلکه در این دهه شاهد بودیم: - تحریم‌ها نه تنها کاهش نیافت که چندین برابر شد! - سایه جنگ نه تنها محو نشد که به حمله‌ای ۱۲ روزه از سوی آمریکا و اسرائیل انجامید! - مکانیسم ماشه (اسنپ‌بک) که روزی تضمین اجرای توافق خوانده می‌شد، امروز به ابزاری برای تشدید فشارها تبدیل شده است! اینک در تیرماه ۱۴۰۴، برجام به میراثی تبدیل شده که نه صلح آورد، نه امنیت. تنها درسی که از آن می‌توان گرفت این است: اعتماد به دشمنی که پیوسته در حال طراحی سناریوهای جدید برای فشار است، بزرگ‌ترین خطای راهبردی است. دهه برجام به ما آموخت که در معادلات بین‌المللی، تنها زبان قابل فهم، زبان قدرت و هوشیاری است. ✍️به قلم؛ رحمان رزم پا 👇 @fararavi

🔻نه کوچک انگاری و نه بزرگ انگاری، بلکه واقع انگاری! ▪️بنظر می رسد صاحبین و راویان سخن در مواجهه با وقایع و حوادث، به چهار شیوه مختلف می‌توانند به خوانش و روایت آن بپردازند. که عموم این شیوه ها (بجز روایت واقع انگاری) یا بصورت ناخواسته و بعلتِ خطای محاسباتی است و یا از عمد و ناشی از دشمنی و غرض و مرض است. یک‌. روایتِ کوچک انگاری: کتمان گونه، روایتِ کوچک تر از واقع؛ جهت حفظ و عدم خدشه به توان و نفوذ خود در ذهن مخاطب. مانند کوچک انگاری پاسخ موشکی ایران به پایگاه العدید قطر / وجود #تناقص در این گونه روایت. دوم. روایتِ بزرگ انگاری (بزرگ نمایی): اغراق گونه، روایتِ بزرگ تر از واقع؛ جهت تایید و تثبیت توان و نفوذ خود در ذهن مخاطب. مانند: بزرگنمایی آمریکا از حمله خود به تأسیسات هسته ای کشورمان / وجود #تناقص در این گونه روایت. سوم. روایتِ خلاف انگاری: دروغ گونه، روایت دور و خلاف از واقع؛ جهت تطهیر و تغییرِ حقیقتِ وقایع و روایتِ دلخواه و متناسب با منافع خود! مانند: روایت رسانه صهیونیستی وهابی اینترنشنال از وجود تفرقه و گسست اجتماعی میان عموم مردم در دفاع از وطن / وجود #تناقص و #تناقض در این گونه روایت. چهارم. روایتِ واقع انگاری: واقع گونه، روایتِ متناسب و بجا از واقع؛ جهت پرهیز از افراط و تفریط و داشتن خط میانه ای در کیفیتِ روایتِ حقایق و وقایع / #عدم وجود تناقص و تناقض در این گونه روایت. ▪️مسلم است که برای داشتن وضع مطلوب و پرهیز از غافل گیری و یا آسیب های جبران ناپذیر می بایست همواره بدنبال روایت واقع بینانه و دلسوزانه از وقایع و حوادث و وضعیت حکمرانی خویش در عرصه های مختلف باشیم. و گر دچار غافل گیری و یا آسیب دیدگی شدیم بایستی بررسی کنیم که کجا و چگونه حقیقتِ وقایع را کوچک یا بزرگ گونه روایت کردیم و یا از حقیقت دور ماندیم و خلاف آن را دیدیم و گفتیم! ▪️متنناسب با وضعیت جنگی امروزی کشور، بایستی تا فرصت هست بدون افراط و تفریط اصلِ حقیقت را دریافته و ترمیم و تقویت کنیم، حال این واقعیت چه در بحث پدافند عامل باشد یا پدافند غیرعامل. ✍️ به قلم؛ مجید کاظمی 👇 @fararavi

امیدوارم درس بگیریم....😐 👇 @fararavi