دیدن این کلیپ کوتاه ضروریه... تمدن دروغ 👇 @fararavi

«جنگِ تحمیلی ۱۲ روزه؛ نبرد دو نوع ملی‌گرایی» در حملهٔ تجاوزکارانهٔ اسرائیل به ایران که با پشتیبانی آمریکا انجام شد، می‌توان از منظری ژرف‌تر به تحلیل این رویداد پرداخت: تقابل دو گونه ملی‌گرایی! الف. ملی‌گراییِ جعلی: زادهٔ استعمار و خشونت؛ در یک سو، اسرائیل و آمریکا قرار داشتند که در شیوهٔ شکل‌گیری، هم‌ریختی عجیبی دارند: هر دو «مهاجران مسلحی» بودند که با «قتل‌عام و آواره‌سازی بومیان» (فلسطینیان و سرخ‌پوستان) به دنبال «ملت‌سازی» رفتند! به سخن دیگر، این‌ها «استعمارگریِ وطن‌گزینانه» را پیشه کردند، الگویی که در آن، مهاجمان با اسلحه، خود را «صاحب خانه» جا زدند! بر این اساس، تولد این دو دولت، «غیرطبیعی، تحمیلی و تزریقی» بود؛ گویی با چکشِ استعمار بر پیکر تاریخ کوبیده شدند! ب. ملی‌گراییِ اصیل: ایرانِ زنده و مقاوم؛ در سوی دیگر این کارزار، «ملت ایران» ایستاد؛ مردمی که، با وجود اختلاف‌نظرهای داخلی، در برابر مهاجمِ وحشی یکپارچه شدند. و ثابت کردند هویتشان ریشه در تاریخ و فرهنگ این خاک دارد، نه در توهمات بیگانه‌پرستان! به عبارت دیگر، نشان دادند «دفاع از میهن»، فراتر از هر مرزبندی سیاسی، یک «فریضه‌ی ملی» است. اما در این میان، «سلطنت‌طلبانِ ایران‌ستیز» نیز حضور داشتند، کسانی که به نام «ملی‌گرایی»، پرچم اسرائیل را بوسیدند و به امید بازگشت به قدرت، کنار تجاوزگران ایستادند. ملی‌گراییِ آنان شعاری پوچ بود، چرا که هم‌آوایی با دشمنان ایران را بر منافع ملی ترجیح دادند. به گواه تاریخ، این گروه، دست‌نشانده و عاملِ بیگانه بودند. در واقع می توان گفت این جنگ ۱۲ روزه، آزمونی برای سنجش ملی‌گرایی‌های زمانه نیز بود: از یک سو، ملی‌گراییِ دروغینِ اسرائیل، آمریکا و هم‌نوایان داخلی‌شان که با خیانت گره خورده است. از سوی دیگر، ملی‌گراییِ ریشه‌دارِ ایرانی که حتی در سخت‌ترین شرایط، وفاداری به خاک و مردم را فریاد زد. و این‌گونه است که «ایرانِ اصیل» بر هویت های کاذب پیروز خواهد شد... ✍️رحمان رزم پا 👇 @fararavi

گزارشی نسبتا جامع از اقدامات اخیر موساد در ایران. (اصالت کلیپ تایید شده نیست) 👇 @fararavi

❌صبح حمله سنگین به لبنان، ظهر انتشار خبر آتش بس احتمالی در غزه، شب حمله سنگین به یمن! رژیمِ این چنین عمل می کند... 👇 @fararavi

📣 حتما بشنوید | صحبت های امید بخش فرمانده سپاه فتح ویژه این روزها... 🔹 سردار مثنوی گفت؛ آن چیزی که دشمن را وادار به تسلیم می کند؛ اراده ملت است... ✅ مردم بدانند؛ افول آمریکا و اسرائیل نزدیک تر از همیشه است... 👇 @fararavi

برای تأمل بیشتر‌.... 👇 @fararavi

در این شرایط باید از بحث های جناحی پرهیز کرد، با این حال، برخی موارد یا ناشی از ساده لوحی است یا ناشی از نفوذ ! در هر دو صورت، برای حکمرانیِ درست آن هم در وضعیت جنگی، باید چاره اندیشی کرد. 👇 @fararavi

صداهای اعتراض از داخل اسرائیل شنیده میشه.... 👇 @fararavi

نکته مهم و تأمل برانگیز... 👇 @fararavi

عهد جامعه دانشجویی با شهید امید مظلوم #رفیق_شهیدم فعال فرهیخته عرصه فرهنگی، جناب عبدالحسینی 👇 @fararavi

#ویدیوی_جدید ۶۰ سال پس از اعدام الی‌کوهن جاسوس اسرائیل، صهیونیست ها هنوز دنبال جنازشن! الی‌کوهن کی بود که انقدر برای اسرائیلیها مهمه؟ چرا بهش می‌گن مشهور ترین جاسوس خاورمیانه ؟! 👇 @fararavi

بی‌وطنی ریشه در بی‌خانمانی قومی دارد پیشتر درباره بخشی از چپ‌ها می‌گفتیم، و اکنون باید بگوییم «راست سلطنت‌طلب» هم، به شکلی غم‌انگیز بی‌وطن است. سرش نیمی در رویای مبهمی از ایران باستان است نیمی در رویای غرب. احساس می‌کند از کوروش بزرگ پلی زده است به ترامپ، و از تخت جمشید به کاخ سفید! او انسانی است هخامنشی – غربی! همزمان که هویت خود را درون تاریخ اروپا یا آمریکای شمالی تعریف می‌کند، خود را ایرانی‌تر از بقیه می‌داند چون تصور می‌کند در ادامه ایران باستان است. این هویت شترگاو پلنگ چیزی جز بی‌خانمانی قومی نیست. من اکنون معنای عمیق تذکر داریوش شایگان را می‌فهمم که در ضرورت رابطه با خاطره قومی می‌نوشت. اگر مظاهر مختلف ایران، باستانی یا اسلامی یا چیزی دیگر برای شما آنقدر بیگانه و نفرت‌انگیز شود که بخواهید همه را بروبید و از نو سنت و خاطره را تأسیس کنید، آنگاه دچار بی‌خانمانی قومی می‌شوید و این بی‌خانمانی شما را بی‌وطن و بی‌شخصیت می‌کند. «با خاطره قومی در مصالحه بودن» معنی‌اش «پذیرفتن تمام عناصر خاطره قومی نیست». خاطره قومی آموزه‌ای ارتودوکس نیست که یا باید بپذیریم یا ردش کنیم. باید با خاطره قومی درنسبت بود، باید با آن مواجه شد و در عین حال با آن در آشتی بود. نوروز همانقدر بخش مهمی از خاطره قومی ماست که مناسک عاشورا. ✍«بابک مینا» @fararavi