👈2) بیماری های ژنتیکی از جمله بیماری هایی هستند که تغییرات جدی اسکلتی و ظاهری ایجاد می نمایند.
با توجه به همین واقعیت است که برخی از محققان در مورد گونه ای از هومینین ها که هومو فلورنسیس نامیده می شوند، متقاعد نشده که آن را گونه ای از تبار انسان بشمار آورند و می گویند که این سنگواره ها، مربوط به هوموساپینس(انسان امروزی) کوچکی است که دارای مغزی کوچک و ناقص (deformed) بوده است، حالتی که به آن میکروسفالی گفته می شود. حتی طی پژوهشی که در سال ۲۰۰۷ صورت گرفت، مشخص شد که استخوان های مچ سنگواره های فلورس، به لحاظ شکل، شبیه ایپ های غیر انسان و هومینین های اولیه است.(بیولوژی کمپبل)
👈وضعیت های ناهنجاری همچون سر کوچک (میکرو سفالی) در انسان های امروزی نیز می تواند جمجمه ای همانند آن چه در جمجمه ی منتسب به « انسان راست قامت هومو ارکتوس (Homo Erectus ) دیده می شود، پدید آورد.
🔹 از سوی دیگر، حتی در افراد سالم، تفاوت های جدی و قابل توجهی بین اندام ها و اعضای بدن وجود دارد. برای مثال، فرم لگن زنان در انسان ها، می تواند به 4 فرم اصلی و 12 فرم فرعی باشد. همچنین ساختار جمجمه از نژادی به نژاد دیگر، می تواند بسیار متفاوت باشد.
👈در مورد توالی فسیلی « انسان ساها (Hominids) به دلیل آنچه به آن اشاره شد فسیلی که تکامل شناسان مدعی بودند مربوط به 10 میلیون سال قبل بوده، بعید است که واقعاً مربوط به 10 میلیون سال قبل باشد و آن فسیل 8 میلیون ساله، واقعاً 8 میلیون ساله باشد!!!
❌دیگر اینکه برخی تکامل شناسان در یک ساده انگاری و ناباورانه، احتمال بروز اختلالات اسکلتی و جمجمه ای در میمون ها ، شامپانزه ها، گوریل ها و انسان ها را نادیده گرفته و به راحتی به ترسیم توالی فسیلی « انسان ساها : Hominids » می پردازند؟!!!
⭕❌نکته ی دیگر اینکه تکامل شناسان به آن استناد می کنند، وضعیت تکاملی جمجمه ی انسان ها است آن ها اشاره می کنند انسان های اولیه جمجمه ای کوچک داشته اند و بتدریج طی تکامل جمجمه ی نسل های بعد بزرگ شده است. ایرادی که بر این نظر وارد است این است که جمجمه ي فسيل هاي منتسب به « نئاندرتال ها : Neanderthals » که قبل از انسان امروزی زندگی می کرده، حجيم تر از جمجمه ي فسيل هاي انسان هاي امروزي ، بوده است! اين مسئله، موجب به هم خوردن توالي فسيلي خطي جمجمه هاي منتسب به « انسان ساها : Hominids » مي شود! چنين اتفاقي دقيقاً در قسمت آخر توالي فسيلي خطي اتفاق افتاده و ما قطعاً مي دانيم که انسان هاي امروزي در عصر حاضر زندگي مي کنند!!! و این در حالی است که « نئاندرتال » قبل از عصر کنوني مي زيسته اند!!! بدين ترتيب، با توجه به بزرگتر و حجيم تر بودن جمجمه هاي فسيل هاي منتسب به « نئاندرتال ها » نسبت به انسان هاي امروزي، قطعاً توالي فسيلي خطي توسط مدعیانی که از مقوله ی فرگشت سوء استفاده می کنند، به هم خورده و به این ترتیب نخواهند توانست از اين حربه براي پيش بردن ادعاهاي خودشان استفاده کنند!
◀ تمامی مثال های فوق، این نکته را به ما یادآوری می کنند که احتمال بسیار زیادی وجود دارد که آن چه که برخی تکامل شناسان به ما به عنوان « جانوران حد واسط » و « توالی فسیل ها » ارایه می کنند، تنها جانورانی هستند که به دلیل ابتلا به بیماری های مختلف، هیبریدیزاسیون (دو رگه سازی)، تفاوت های فردی درون گونه ای و ... با سایر فسیل های مشابه شان تفاوت داشته باشند، نه این که واقعاً فسیل حد واسط بین چند جاندار باشند!
♻در اینجا بد نیست به بعضی از نقدهایی را که توسط خود زیست شناسان بر نحوه ی فرگشت انسان بیان شده است، اشاره ای شود.
❇گفته می شود اجداد اولیه ی انسان واران در 35-30 میلیون سال پیش،روی درخت زندگی می کردند. اما در حدود 10 میلیون سال پیش به دنبال برخورد صفحه هند با صفحه آسیا آب و هوا خشک تر شد و جنگل های مناطقی که اکنون آفریقا و آسیا نامیده می شوند، روبه کاهش نهاد. نتیجه آن، افزایش علفزارهایی با درختان کمتر بود.
بر اساس یک فرضیه، انسان واران درخت زی، دیگر نتوانستند بین تاج پوش درختان حرکت کنند، بنابراین انتخاب طبیعی به سمت سازگاری هایی گرایش یافت که حرکت بر روی زمینِ باز را کارآمد تر می ساخت.