. آخر مهمونی که همه رفتن، من معمولاً یه نگاهی به میز می‌کنم... ظرف‌ها جمع شدن، چای تموم شده☕️ ولی یه حس خوب هنوز مونده🫠 شاید قشنگی بعضی وسایل خونه همین باشه؛ یه روز برای پذیرایی استفاده می‌شن، یه روز دیگه می‌شن یادآورِ یه شب خوب❤️ @farshgift .

. سلام حال و احوالتون چطوره 🍂🍁 .

. ما از اول صبح حسابی مشغولیم 🍂❄️ .

. همین قدر سریع داریم به کارا میرسیم😉 کلی اتفاقات خوب و دل نشین در راهه😍 معرفی امروز هم حسابی دلبری میکنه☺️😉 .

. بعضی وقتا آدم از یه روز شلوغ فقط با یه چیز آروم می‌شه؛ 🍃😌 درِ خونه که باز می‌شه، صدای آشنای یه نفر رو می‌شنوه و قبل از اینکه حتی چیزی بگه، دلش قرص می‌شه... ❤️🔒 انگار خودِ خونه با حضور اون آدم، امن‌تر می‌شه.‌ ✨🛡️ @farshgift .

. تو هم حتماً یه نفر داری 🫂 که وقتی کنارت می‌شینه، لازم نیست حرف بزنه...🤫 همون شونه‌ای که سرت رو بی‌اختیار بهش تکیه می‌دی، همون دستی که دور تنت حلقه می‌شه... 🫶 و یه لحظه تمام خستگی روز از تنت پایین می‌ریزه. 🫠🍂 @farshgift .

. عجیب نیست؟🤔 یک آغوش شاید چند ثانیه بیشتر طول نکشه؛ 🤗 اما اون بوی آشنا می‌تونه ساعت‌ها توی دل آدم بمونه. ❤️ 🕰️ بعضی لحظه‌ها از زمان خودشون بیشتر عمر می‌کنن... 💫 ♾️ @farshgift .

. برای من، تصویرِ این قاب دقیقاً یادآور همون لحظه‌ست‌ 🖼️🕰 دو نفر، نزدیکِ هم، ، 👩‍❤️‍👨 در یک آغوش آرام.🫂 « قــاب فــرش جــانــا » 💞 بافت فرش زیر نور، گرمای چوب دورش و تصویری که انگار یک لحظه از زندگی‌شون رو 🎞️ همون‌جا نگه داشته. 📸 ❣ @farshgift .

. هر بار که دستت رو 🖐️ روی بافت فرش این قاب می‌کشی، قبل از اینکه خودِ نقش رو ببینی، دلت میره سمت یک نفر... 💭 🤍 همون کسی که 👥 آغوشش برای تو 🤗 فقط «آغوش» نیست؛ 💫 جای امنته. 🏠✨ @farshgift .

. و این قشنگ‌ترین بخششه... 🌸 اینکه یک تصویر، بدون حرف زدن، بتونه یک آدم رو 👤 از گوشه‌ی ذهنت بیاره جلوی چشمت. 👀 جانا برای من ♡ تصویرِ همین نزدیکیه؛ 🔗 یک آغوش که🧸 از یک لحظه گذشته و ماندگار شده. ⏳ @farshgift .

. اگر موقع خوندن این چند خط یه نفر اومد توی ذهنت... 💭 همون که دلت می‌خواد وقتی خسته‌ای، فقط چند ثانیه توی آغوشش آروم بگیری... 🥰🫂 شاید بد نباشه این بار به جای گفتنش، یه چیزی بهش هدیه بدی که هر روز یادش بندازه چقدر دوستش داری. 💖 قــاب فــرش جـانـا؛ برای ماندگار کردنِ یک حسِ ماندنی. 🖼 🖇مشاهده در سایت @farshgift .

. یه بعدازظهر که خونه ساکته... بچه‌ها خوابن، یه فنجون چای دم کردم، نشستم همون‌جایی که همیشه می‌شینم. چشمم افتاد به دیوار روبه‌روم. خالی بود ! نه به اون معنی که جا داشت، به اون معنی که یه چیزی کم داشت. یه حضور. یه آشنا. .