حکایت نام خوش بو صفحۀ ۸۰
یکی از عارفان (بُشربن حارث) روزی در راه کاغذی دید که نام مبارک پروردگار (بسم الله) بر آن نوشته شده بود و مردم پا بر آن مینهادند و میگذشتند. ایستاد و کاغذ را برگرفت و آن کاغذ را معطّر گرداند و اندر شکاف دیوار نهاد تا از آسیب پای رهگذران در امان باشد.
مدتها گذشت. شبی به خواب دید که ندایی به او میگوید: «ای دوست نام من خوش بو کردی و مرا بزرگ داشتی و حرمت نهادی. ما نیز نام تو معطر گردانیم در دنیا و آخرت تو را بزرگ و گرامی خواهیم داشت».
رساله قشیریه: از ابوالقاسم قشیری از عارفان قرن پنجم است. اصل کتاب به زبان عربی است که یکی از شاگردانش آنرا به فارسی ترجمه کرده است.
معنی واژهها:
عارف: خداشناس
مبارک: با برکت، خجسته، فرخنده
بسم الله: به نام خدا
معطر: خوشبو
اندر: (حرف اضافه) به معنی در
شکاف: درز، رخنه، روزنه، سوراخ
آسیب: زخم، صدمه، رنج، آفت، بلا، آزار، زیان، ضرر.
رهگذر: عابر پیاده، مسافر
امان: ایمن شدن، بی ترس و بیم گردیدن
ندا: بانگ و فریاد
برگرفت: برداشت، فعل پیشوندی -> بر+ گرفت
جزوه کامل و تایپی ترم دوم چند روز دیگر توی همین کانال گذاشته می شود.
باتشکراز آقای احمدیان که زحمت تایپ و تدریسش را می کشند.
از زحمات این بزرگوارسپاسگزاریم
