روز طبیعت، یادآور زیبایی، آرامش و مهربانی زمین است؛ روزِ نفس کشیدن زیر آسمان آبی، خندیدن کنار عزیزان، و سپاس از طبیعتی که بی‌هیاهو، زندگی می‌بخشد. بیایید امروز مهمان‌های خوبی برای طبیعت باشیم؛ نه شاخه‌ای بشکنیم، نه زخمی بر زمین بگذاریم، و با مهربانی از این سفره‌ی سبز و سخاوتمندانه مراقبت کنیم.

سلسله نشست های شاهنامه خوانی برای علاقه مندان همراه با ارائه نکته های دستوری ریشه شناسی واژه ها،بررسی رویدادها و شخصیت های شاهنامه و ... 💎💎💎💎💎💎💎💎 این دوره : داستان سیاوخش مدرس : استاد مریم بدیعی هر هفته : سه شنبه ها از ساعت ۵ و نیم تا ۷ آدرس: کرمان، خیابان اقبال (شهید نامجو)، نامجو ۵ ، غربی ۲، سمت چپ، ساختمان پنجم، طبقه همکف این دوره ها « رایگان » می باشد . شاد و سلامت باشید 🙏☺️☘

به نام مهربان خدا میهنم ایرانم نفسم عزیزم مادرم "کجای زمین از تو‌ عاشق تر است " کجای زمین از تو عاشق پرورتر است... تو در درازنای تاریخ بوده ای.. خیلی قبل تر از کاوه و‌ رستم و‌ سیاووش و آرش ... خیلی قبل تر از آن روز که کوروش منشور صلح و انسان محورش را بنویسد و‌ به دنیا عرضه کند... قبل تر از آنروز که زیر پای سم اسبان مغول زخم بخوری و مردمانت چون برگ گل روی زمین بریزند... خیلی قبل تر از آنروز که محمود افغان اصفهان زیبایمان را محاصره کند... بوده ای آنروز که ستار خان ها برایت جان دادند... نفس کشیده ای آنروز که خون باکری ها و‌ فهمیده ها و همت ها رنگینت کرد و لاله لاله خاکت را پوشاند... تو‌ بوده ای آنروز که ما نبودیم‌... بر من مباد که تو را رنجور و‌ زخمی ببینم نبینم که دشنه دشمن خونخوار بر قلب مهربانت فرو‌ برود ... نبینم که رنگ‌ آبی آسمانت را غبار غم فرا بگیرد... نبینم که داغ کودکانت کمرت را خم کرده باشد ولی میهنم پاره تنم عزیزترینم تو‌ هزار هزار هزار سال است که می‌درخشی غم‌ دیده ای؛ داغ ها دیده ای اما همچنان راست قامت و استواری. همچنان‌ محکم و پرصلابت و‌ همچنان خواهی بود و‌ خواهی ماند... سپید کوه دماوندت استوار و‌ راست قامت شهادت می دهد... همچنان که سهند و‌ سبلان و تفتان و‌ دنایت... ببینم آن روز را که خورشید پیروزی و امید از مشرق آسمانت طلوعی دوباره کند... ببینم آن روزی را که عطارها و‌خیام‌ ها و بیرونی ها پرچم افتخار را بر جای جایت به اهتزاز درآورند . و برای آن‌ روز مقدس : من ها ما می شویم؛ می ایستیم‌؛ برایت جان می دهیم‌ ؛ تا بمانی برایمان‌ ؛برای فرزندانمان ، برای دماوندمان و‌ برای دنا و‌ سهند و تفتان و‌ سبلانمان و‌ برای خلیج تا ابد فارسمان ؛ تا ابد ... ایرانم نفسم عزیزترینم مادرم بر خاک پاکت بوسه می‌زنم . خاکت را توتیای چشمانم می کنم و‌ می بالم به اینکه تو را دارم‌ پیشانی‌ بر خاک‌ پاکت می سایم برای آنکه عاشقانی در دامن پر مهرت پرورانده شده اند که نگذاشتند تو‌ کم شوی ؛ تو گم شوی ... و‌ غبطه می‌خورم‌ به حالشان؛ چرا که سر بر دامن پرمهرت گذاشته اند و‌ با لالایی عشق به تو به خوابی ابدی فرو‌ رفته اند. در آغوش می‌فشارمت گرمی‌نفست آرامم می کند ؛ آراممان می کند... مادرم میهنم دوستت دارم بمان‌برایمان تا ابد تا همیشه سرکار خانم خدیجه نیکپور‌ دبیر دبیرستان فرزانگان دوره اول شهرستان بم

مامم، وطنم، میهنم! "همه عالم تن است و ایران، دل نیست گوینده زین قیاس، خجل" درود بر حکیمی چون نظامی که هنوز صدای وطن دوستی اش از پسِ قرن ها، به گوش جهان و جهانیان می رسد. همو که تو را قلب عالم خواند و به سرودنش جامه یِ فخر و مباهات پوشاند. وطنم ای آشنای دیرینم و ای امید شیرینم! ای زادگاه آرش ها و سیاوش ها و ای جایگاه شیران و شیرزادگان ای فریاد بلند پهلوانان و ای یادگار رستم و گیو و دستان! ای شکوه جاودان و ای جاودانِ پر شکوه! می ستایمت به مهر و می سرایمت به شعر. از بلندای کوه های سربلندت، سرود عشق میخوانم و بر گنبد و گلدسته های مساجدت، کبوتران نور می نشانم راه نشانم بده تا از تو برنگردم و پناهم بده تا در سایه سار وجودت بیاسایم و آرام گیرم آبادی تو مرا نیز آباد میکند و برقراری ات مرا برقرار. بسان خونی در رگ های من و سرودی عاشقانه ای برای جان گرفتنم. ریشه هایم در خاکت محکم شده و شاخ و برگ وجودم به هوایت سرزنده و شاداب. دماوند و سهند و سبلانت، نشان سرافرازی ماست. البرز و زاگرس و تفتانت، نماد بزرگی دل های مردمانت. هر دانه ای که بر خاکت افشانده می شود عشق است و هر نهالی که بر زمینت نشانده می شود پیامبر آبادی و سرسبزی توست. بر ذره ذره خاک پاکت، بوسه حب الوطن می کارم و بر برگ برگ نرگس های خوشرنگ و بویت، باران عشق می بارم. لاله های پرپرت را سجده گاه شکر می کنم و قطره قطره خون شهیدانت را محراب نجابت و گذشت. "سرفراز باشی، وطن من!" با فردوسی بزرگ، این پیشگام و طلایه دار ادب و فرهنگ و بزرگی ات هم نفس می شوم و با فریاد شاهنامه اش هم صدا: "چو ایران نباشد، تن من مباد بدین بوم و بر، زنده یک تن مباد" "با بال های روشن شادی با نغمه های سرخ آزادی نام بلندت را برافرازم من با وجود تو سرافرازم❤ آرام پرنیان

«به نام خدای شهیدان» این صدای قلبِ یک دانش‌آموز است از دیار ریگان... 🎤 در چهلمین روز عروج دانش‌آموزان معصوم مینابی و سوگ شهادت رهبر کبیر انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، این پادکست را تقدیم به روح بلندشان می‌کنم. یادشان در دل‌های ما همیشه سبز و راهشان پر رهرو باد. 🥀 🔸 نام و نام‌خانوادگی: یسنا حصار شهیکی 🔸 دبیر مربوطه: سرکار خانم مریم پورعزیزی 🔸 مکان: شهرستان ریگان #ایران_تسلیت #دانش_آموز #رهبر_شهید #میناب #پادکست_دانش‌آموزی #کرمان #ریگان

#پادکست|از وقتی که رفتی..... 🎙گوینده: هدیه حیدریان   #اربعین_امام #جانفدا  #کرمان #رابر #دبیرستان حضرت زینب( س) #فروردین ۱۴۰۵

ریشه‌های ستم از نمک آغاز می‌شود در دل تاریخ پرشکوه ایران باستان، حکایتی جاودان از انوشیروان عادل، پادشاهی که نامش با عدالت گره خورده، زبانه می‌کشد و درس‌های عمیقی از اخلاق و حکومت‌داری به ما می‌آموزد. روزی انوشیروان در شکارگاهی به شکار دل‌انگیزی پرداخت و کباب‌هایی لذیذ بر آتش نهاد، اما نمکی در دسترس نبود تا طعم آن را کامل کند. غلامی را به روستایی فرستاد و با تأکید فرمود: «نمک را رایگان مگیر؛ بهای آن را بپرداز تا رسم ستم بر مردمان روستا رواج نیابد و ویرانی بر سرشان نازل نشود.» اطرافیان با تعجب گفتند: «این نمک ناچیز چه زیانی دارد؟» پادشاه پاسخ داد: «ستم جهان از همین اندک‌ها آغاز شد؛ هر که بر آن افزود تا به این عظمت رسید.» این حکایت، همچون آینه‌ای صاف، چهره واقعی قدرت را نشان می‌دهد. ابیات سعدی در گلستان، آن را چنین ترسیم می‌کند: «اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبی / برآورند غلامان او درخت از بیخ»؛ اگر حاکم سیبی از باغ رعیت بچیند، غلامانش کل درخت را از ریشه برمی‌کشند. یا «به پنج بیضه که سلطان ستم روا دارد / زنند لشکریانش هزار مرغ به سیخ»؛ ستم کوچک پادشاه، به غارت هزاران مرغ توسط لشکریانش بدل می‌شود. رفتار حاکم، الگویی برای زیردستان است؛ عدلی کوچک، چون بذری است که عدالت را بارور می‌سازد و ستم اندک، چون شعله‌ای که جنگل را می‌سوزاند. این پیام، یادآور حدیث نبوی است: «الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم»؛ حکومت با کفر دوام می‌آورد، اما با ظلم فرومی‌پاشد. انوشیروان به ما می‌آموزد که عدالت، نه در امور بزرگ، که در جزئی‌ترین لحظه‌ها ریشه دارد. در دنیای امروز، مدیران و رهبران باید نمک عدالت را در هر معامله کوچک بپردازند تا ستم گسترده نشود. این حکایت، فراخوانی است به سوی اخلاق پاک و حکومت‌داری مسئولانه؛ جایی که هر عمل کوچک، بنیان جامعه‌ای عادلانه را استوار می‌سازد و از ویرانی جلوگیری می‌کند. عدالت انوشیروان، چراغی است که هنوز در تاریکی‌های زمان می‌درخشد و ما را به سوی کمال فرا می‌خواند. ✍️ موضوع: بازآفرینی حکایت📝 👤 نام و نام خانوادگی: ایناز جعفری نژاد 👩‍🏫 نام معلم: خانم روح الامینی 👤 ناظر استانی: جناب آقای حسین سالارگنجی 💠 👩‍🎓 ناظر کشوری: سرکار خانم دکتر اسد 🇮🇷 ─ ✾࿐༅🍃🌸🍃༅࿐✾ ─ 📌 گروه ادبیات فارسی دوره اول متوسطه استان کرمان 🆔 https://shad.ir/farsi1kerman

#کاربرگ #درس_هفدهم #پایه_هفتم

#پاسخنامه_کاربرگ #درس_هفدهم #پایه_هفتم

وای چه زیباست اینجا ! مدرسه است اینجا !؟ زنگ را زده اند بچه ها در پروازند چادر گل‌دار به سر غرق رویایند انگار !! آن یکی فرمانده آن یکی رزمنده آن یکی سرباز است آن یکی مشق «دوران » دارد پای کوبان خندان عزم میدان دارند انگار !! وای چه زیباست اینجا !! غنچه هایی خندان قصد طوفان دارند انگار !!! هر کدام یک مشت هر کدام یک رود هر کدام دریایی خروشانند انگار!! یک صدا می آید !! زنگ را زده اند ؟؟!! همه حیرانند انگار!! آن صدا اهریمن آن صدا یک دشمن آن صدا کودک خوار غنچه هایی پر پر لاله هایی سرخند انگار!! دشت را پر کرده است وای چه زیباست اینجا!!!!! آری! اینجا درس است . درس ایثار است. درس حق از باطل . درس مرگ فرشته به دست اهریمن موشک های خون آشامند انگار !!! آهای !! زنگ است اینجا؟! یا که میدان جنگ است اینجا؟!! آری!!! مدرسه است اینجا . مدرسه« غنچه های باغ بهشت» است اینجا . هریکی با دوبال قشنگ آری !!!فرشته اند انگار!!! سراینده شعر: سمانه قاسمی زاده دبیر «ادبیات »مدرسه کوثر شهرستان نرماشیر

#به نام وطن 🌸فعالیت خلاقانه 🌸کارنگارشی 🌸دبیرستان دوره اول مشاهیر 🌸هستی تارخ دبیر : خانم نگار قاسمی شهرستان : بم