بیاید حتی به اندازه ی سایه بودن برای کسی دنیا رو قشنگ کنیم! رفتگر تایملاین @farsitweets

‏شما کپشن زدن زیر عکساتون به کسی بدهکار نیستید. اگه خوشگلید فقط عکستونو بذارید ما درک میکنیم. •َ• @farsitweets

این سبک کولر هم جالب است ebrahim @farsitweets

این سبک کولر هم جالب است ebrahim @farsitweets

انتقاد سفیر ایران در عربستان سعودی از تاخیر طولانی پرواز: با ماشین هم رفته بودیم رسیده بودیم @farsitweets

‏۵۳ روز از تموم شدن جنگ گذشت و تو 🫵🏻 🫵🏻🫵🏻 همه‌ی درساتو گذاشتی واسه یه هفته مونده به امتحانا، پس حق داری که گریه کنی. •Sana• @farsitweets

دستمزد استاد فرشچیان برای اسکناس ۲۰۰هزارتومانی چقدر بود؟ @farsitweets

مروه مسلم، روزنامه‌نگاری که در خانه‌اش شهید شد و ۴۵ روز در زیر آوار بود! @farsitweets

از دراماهای زندگیم: یه دختربچه موفرفری بود بستری تو بخش سرطان، هر روز میومد دفترم برام شکلات میاورد انرژی بگیرم. یه روز برای تولدش یه عروسک خریدم، صبح بردم دیدم تختش خالیه و بچه از دست رفته. تکه‌ای از قلبم با اون بچه دفن شد‌ •Mo• @farsitweets

برای ازدواج ‏تایپ من دختر باهوشه، ازین دخترایی که واقعا میفهمن چی میگی، سواد دارن و میتونی راجع به زندگی و دغدغه هات باهاشون حرف بزنی. نه اینایی که وقتی داری باهاشون حرف میزنی تو فکر اینن که استوری فرداشون رو کدوم کافه بگیرن. •محمد بدون 206• @farsitweets

اگه زیاد اهل رژیم‌هایی هستید که کالری خیلی کم بهتون می‌رسونن این رو بخونین. سال ۱۹۴۴ بود، وسط جنگ جهانی دوم. توی اروپا خیلی جاها مردم به خاطر جنگ قحطی رو تجربه کرده بودن. ارتش و دولت آمریکا می‌خواستن بفهمن وقتی مردم مدت طولانی گرسنه می‌مونن، بعدش چطوری باید دوباره بهشون غذا داد که بهشون آسیب نزنه. یعنی هدف این بود که برای کمک به بازماندگان جنگ، روش درست تغذیه‌ی بعد از قحطی رو پیدا کنن. در دانشگاه مینه‌سوتا ۳۶ مرد جوان و سالم داوطلب آزمایش شدن. آزمایش سه مرحله داشت، ۳ ماه اول، غذای کامل می‌خوردن تا بدن‌شون به حالت پایه برسه (حدود ۳۲۰۰ کالری در روز). ۶ ماه وسط (مرحله گرسنگی): نصف اون مقدار کالری (حدود ۱۵۰۰ کالری) می‌دادن، بیشتر غذاهایی مثل سیب‌زمینی، نان سیاه، شلغم، کلم.۳ ماه آخر (بهبودی): گروه‌ها رو با رژیم‌های مختلف بازتغذیه کردن تا ببینن کدوم بهتره. آثار جسمی این آزمایش که قابل پیش‌بینی بود، شرکت کننده‌ها تا ۲۵ درصد وزن‌شون رو از دست دادن، ضعف، سرماخوردگی دائم و کاهش ضربان قلب داشتن، حرکاتشون کند شد، موهاشون ریخت و دست و پاشون ورم کرد. اما اثرات روانی آزمایش هم کم نبود. وسواس فکری درباره‌ی غذا (مدام درباره‌ی غذا حرف می‌زدن یا عکس غذا جمع می‌کردن)، افسردگی، بی‌حوصلگی، کاهش انگیزه داشتن، تحریک‌پذیری شدید، حتی مشاجره و پرخاشگری و کم شدن علاقه به روابط عاطفی و جنسی هم جزو اثراتش بود. یکی از شرکت‌کننده‌ها گفته بود: «دیگه به هیچ‌چیز جز غذا فکر نمی‌کنم. حتی تو خواب هم دارم نون می‌خورم.» یکی دیگه که برای کنترل اشتهاش همش آدامس می‌خورد کارش کشید به بیمارستان، بعضی‌ها بعد از آزمایش نمی‌تونستن جلوی پرخوری رو بگیرن و معده‌درد یا حالت تهوع شدید می‌گرفتن و بعضی‌ها گفتن حس می‌کردن آدم دیگه‌ای شدن، چون شخصیت‌شون عوض شده بود. خیلی از شرکت‌کننده‌ها تا آخر عمر عادت پیدا کرده بودن که همیشه غذای زیاد ذخیره کنن یا نگران تموم شدن غذا باشن. بعضی شرکت‌کننده‌ها تا مدت‌ها احساس افسردگی، اضطراب و وسواس فکری نسبت به غذا داشتن. چند نفر از اون‌ها در گفت‌وگوهایی که دهه‌ها بعد انجام شد، گفتن: «اون دوره واقعاً باعث شد بفهمم ذهن آدم چقدر شکننده‌ست وقتی غذا نداره.» دیکتاتور @farsitweets

طرف رفته قصر سریال جومونگ رو پیدا کرده. انقدری که ایرانیا پیگیر این سریال بودن خود کره ای ها نبودن. •Mahia• @farsitweets