〈 بعضی روزها فقط باید بگذری؛
از فکرهای اضافه،
از آدمهای اشتباه،
از گذشتهای که دیگر سهم تو نیست.〉
على رغم همه عيب هایى كه دارى
تو لیاقت اینو داری که روابط سالمی داشته باشی که توش بهت احترام گذاشته بشه؛ به احساسات و عواطفت توجه بشه؛ دوست داشته بشی؛
شنیده بشی و درک بشی
آدمای سمی
همیشه داستان رو از جایی تعریف میکنن
که تو دیگه نتونستی تحمل کنی
و واکنش نشون دادی
اما هیچوقت نمیگن خودشون چطوری
تُورو از نظر روحی و احساسی نابود کردن.
اونا قصه رو طوری میگن که
انگار همه چیز تقصیر تو بوده،
اما پشت این سقوط احساسی تو
مدت ها بی انصافی
و زخم هایی هست که فقط تو میدونی چقدر عمیق بوده...
کسی چه میدانست که ما
چندبار تلاش کردیم روحمان را
زیبا نگه داریم
وقتی که جهان فقط به ما زخم میزد.