در آینه شعر و حکایت گویند سنگ لَعل شود در مقامِ صبر آری شود، ولیک به خونِ جگر شود ♦️ استقامت در زندان ازجمله خاطرات دردناک من در این زندان این بود که شاهد شکنجه برخی شاگردانم بودم. بیش از ده نفر معمم که بیشترشان از شاگردان من بودند، در این زندان به سر می‌بردند. همچنین، تعدادی از شاگردان دانشگاهی‌ام نیز در این زندان بودند. در این زندان شاهد شکنجه تعدادی از شاگردان خاص خود بودم. ما با همدیگر جلساتی سرّی داشتیم. از جمله این افراد سیدعباس موسوی قوچانی بود. او بعد از جنگ تحمیلی به شهادت رسید. وی در سلول پانزده در کنار سلول من جای داشت. یکی دیگر از شاگردان نزدیک که شیخی بود، در سلول سیزده بود. این دو نفر در جریان پخش اعلامیه دستگیر شده بودند. البته بازداشتشان به علت مسئله دیگری بود و ارتباطی به آنها نداشت. آن شیخ زیر ضربات شلاق شکنجه اعتراف کرد که اعلامیه را از موسوی دریافت کرده. اعتراف در زیر شلاق‌های این شکنجه‌گران ددمنش امری طبیعی بود که نباید شخص را به خاطر آن سرزنش کرد. اما موسوی نمی‌توانست اعتراف کند؛ زیرا اعتراف او به فاجعه‌ای عظیم می‌انجامید و افرادی را در سطح بالای نهضت به خطر می‌انداخت. مسئله بسیار حساس و خطرناک بود و راهی جز مقاومت وجود نداشت. آن‌قدر به کف پاهای آن شیخ زدند که در اثر ضربات، حفره‌ای در کف پایش ایجاد شد که شاید اثر آن تا به امروز نیز باقی مانده باشد. موسوی را بیشتر زدند و بیشتر شکنجه کردند. وقتی از زیر شکنجه برگشت، آن‌چنان ناله‌هایی می‌کرد که دل انسان را می‌شکست. او را به گونه‌ای وحشیانه و بی‌سابقه شکنجه می‌کردند. یک روز او را بردند شکنجه کردند و برگرداندند. ساعتی بعد دوباره او را بردند و شکنجه کردند و برگرداندند. باز همین که ساعت خواب شبانه فرارسید، مجدداً او را احضار کردند و تحت شکنجه قرار دادند و برگرداندند. در نیمه‌شب هم او را به اتاق شکنجه می‌بردند. من شب و روز فریاد و ناله او را می‌شنیدم و با هر ناله‌ای که می‌کرد، دلم آتش می‌گرفت. شکنجه‌گر او دشمنی نفرت‌انگیز بود که نظیر نداشت. تنها تسلای خاطر موسوی در این زندان این بود که وقتی از اتاق شکنجه برمی‌گشت، صدای مرا می‌شنید که آیاتی از قرآن را تلاوت می‌کردم. من عمداً آیاتی را انتخاب می‌کردم که مرهمی بر زخم‌هایش و آرامشی برای قلبش باشد و عمرش را راحت‌تر کند. گاهی هم با همان آهنگ تلاوت قرآن، به زبان عربی با او حرف می‌زدم و او را به حق و صبر سفارش می‌کردم. مقامات زندان تصمیم گرفتند موسوی را از آن شیخ دور کنند. لذا او را به مجموعه سلول‌های مقابل بردند. او در آنجا غریب افتاد و کسی را نمی‌یافت که دلدارش باشد. از همین رو، به انواع ترفندها متوسل می‌شد تا به من نزدیک شود و صدای من را بشنود. پایش در اثر شکنجه زخم شده بود و نمی‌توانست راه برود. لذا برای رفتن به دستشویی، روی باسن خود می‌خزید. دو دستشویی بود: یکی از آنها نزدیک سلول او و دیگری نزدیک سلول من قرار داشت. یکی از ترفندهایش برای نزدیک شدن به من این بود که به نگهبان می‌گفت: می‌بینی که من پایم زخمی است و نمی‌توانم از این دستشویی (اشاره به دستشویی نزدیک به سلول خودش) استفاده کنم و باید به آن یکی بروم (اشاره به دستشویی نزدیک سلول من). نگهبان معمولاً از سربازهای ساده‌دل بود و غالباً هم به زندانیان، به‌ویژه زندانیان مجروح، گرایش داشت. حتی دیدم یکی از آنها موسوی را بر شانه خود حمل می‌کرد تا به دستشویی برساند. نگهبان به او اجازه داد به دستشویی نزدیک سلول من بیاید. وقتی از دستشویی بیرون آمد، به نگهبان گفت: می‌خواهم تیمم کنم؛ چون به علت زخم‌ها نمی‌توانم وضو بگیرم. بعد گفت: این خاکی که نزدیک دستشویی است، نجس است و لذا می‌خواهم آنجا تیمم کنم. (به زمین مقابل سلول من اشاره کرد.) این را هم نگهبان اجازه داد. او نزدیک شد و شروع کرد به تیمم کردن و هم‌زمان، صحبت کردن به زبان عربی، با آهنگی شبیه دعا خواندن؛ که هرکس بشنود و عربی نداند، خیال کند که او مشغول دعا خواندن است. ازجمله حرف‌هایش که به یاد دارم این بود که به عربی می‌گفت: آقا، ... السلام علیک ورحمة الله وبرکاته... . شما نمی‌دانید من چه عذابی می‌کشم. ... آیا اگر در این وضع بمیرم، شهید به حساب می‌آیم؟ وقتی تیمم را تمام کرد، پایش را دراز کرد؛ به شکلی که گویی نمی‌تواند حرکت کند. نگهبان به او گفت: زود باش...؛ زود باش. پاسخ داد: نمی‌توانم. ... بگذار کمی استراحت کنم. نگهبان هم چاره‌ای جز این نداشت که به او اجازه دهد. پس از آنکه سخنانش به پایان رسید، من شروع کردم به جواب دادن به زبان عربی و با همان آهنگ دعایی گفتم: صبر کن ای سید بزرگوار، صبر کن، ... تا این جانیان از تو ناامید شوند. ... چیزی نگو که حتماً خدا تو را نجات می‌دهد... . به صحبت با او ادامه دادم تا اینکه روحیه گرفت و به سلولش بازگشت. این ترفند از جانب او بارها تکرار شد. (حسینی خامنه‌ای، خون دلی که لعل شد، ص226.)

📌دین می‌خواهی یا منافعت را؟ بعضی دعوای زرگری درست کرده‌اند که آقا، دین می‌خواهی یا منافعت را؟ دین را مقابل منافع قرار داده‌اند. دین و منافع با هم تناسب دارند یا تعارض؟ با هم دعوا دارند یا نه، دو روی یک سکه‌اند؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که «منفعت‌طلبی» اساساً چیز بدی نیست. اتفاقاً آدم‌های دین‌دار بیشتر از دیگران به دنبال تأمین منافع خودشان هستند. اگر کسی بی‌دینی کرد، درواقع دارد بر ضد منافع خودش اقدام می‌کند؛ چه بفهمد چه نفهمد. چرا ما دین‌داران از منافع دین‌داری کمتر حرف می‌زنیم؟ ما دین‌داران کمتر از منفعت‌طلبی در دین‌داری صحبت می‌کنیم. شاید برای برخی از مردم سوءتفاهم ایجاد کند که دین‌داران به دنبال منافع خودشان نیستند؛ حال‌آنکه دین اتفاقاً آدم را پای منافعش آن‌قدر محکم می‌کند که اگر کسی بخواهد منافعش را غارت کند، او را نابود خواهد کرد. خدا هیچ‌وقت از ما نمی‌خواهد که به خاطر دین از منافع خودمان بگذریم. اتفاقاً دین برنامه تأمین منافع است؛ هم برای شخص هم برای ملت. 📌اگر مسلمانان استقامت کنند... امروز دشمن صهیونیستی تمام تلاش خود را می‌کند تا منابع خدادادی را که در اختیار مسلمانان است از آنها بگیرد. نعمت‌هایی که خدا برای حیات این امت قرار داده، هدف اصلی این رژیم خیانت‌کار است. اما بهره‌مندی از این نعمت‌ها فقط با مقاومت همه مسلمانان در برابر هجمه‌های دشمن ممکن است. اگر مسلمانان استقامت کنند، می‌توانند با همین منابع گسترده مثل نفت، گاز، معادن و سایر نعمت‌های الهی، در همین دنیا نیز بهترین زندگی را تجربه کنند. استقامت نه‎فقط برای حفظ دین، بلکه برای حفظ دنیا و بهره‌برداری از وعده‌های الهی ضروری است. 📚جهت مشاهده پیام هر روز قرآن کلیک کنید👇 https://eitaa.com/fatemi222/15955

🌸🍃﷽🌸🍃 دو دقیقه پای منبر آیه 📌اهداف مشترک دین‌داران و غیردین‌داران کسانی که دین‌داری می‌کنند به چه دلیلی سراغ دین می‌روند؟ به همان دلیلی که عده‌ای بی‌دینی می‌کنند. دلایل یا اهدافشان در یک سطح مشترک است. انگیزه و هدف کسانی که سراغ معنویات می‌روند و دقت می‌کنند که زیاد آلوده به دنیا نشوند، همان چیزی است که اهل دنیا به خاطرش سراغ دنیا می‌روند. در یک مقطع یا سطح، هدف‌های هر دو گروه یکی است. هدف کسانی که انقلابی هستند در یک سطح، با هدف ضد‌انقلاب‌ها و استکبار جهانی فرقی ندارد. هدف استکبار جهانی از اینکه مقابل انقلاب ما می‌ایستد چیست؟ می‌خواهد لذت و بهره بیشتری از بسیاری از چیزها ببرد. هدف انقلاب اسلامی چیست؟ می‌خواهد مردم بهره و منفعت بیشتری ببرند؛ یعنی از دنیایشان، از وجودشان و از هستی‌شان لذت بیشتری ببرند. هدف آنهایی که سراغ معنویت و دین‌داری می‌روند چیست؟ آبادانی روح، آبادانی جسم، آبادانی دنیا و آبادانی آخرت. آبادانی را برای چه می‌خواهند؟ برای اینکه بیشتر لذت ببرند، نه برای اینکه بیشتر شکنجه شوند و زجر بکشند. هدف آنهایی که سراغ دین و معنویت نمی‌روند چیست؟ آنها هم می‌خواهند سراغ آباد کردن دنیایشان بروند؛ یعنی آنها هم دنبال آبادانی هستند. ما که دنبال امام زمان؟عج؟ هستیم، درواقع دنبال آباد کردن دنیا هستیم. آنهایی هم که دشمن امام زمان؟ع؟ هستند، البته به گمان باطل خودشان، دنبال آباد کردن دنیا هستند. پس، فرق این دو گروه چیست؟ آنهایی که با دین، سراغ آباد کردن می‌روند دارند عقلانی عمل می‌کنند، اما آنهایی که بدون دین یا به‌خلاف دین، دنبال آباد کردن می‌روند غیرعقلانی و احمقانه عمل می‌کنند. 📌مسیر رسیدن به اهداف فرق می‌کند مسئله و فرق دقیقاً همین جاست. کسی که سراغ معنویت می‌رود باهوش است. می‌داند که معنویت لذت و آبادانی دنیا و آخرت را افزایش می‌دهد. آن کسی که سراغ معنویت نمی‌رود حماقت می‌کند؛ گمان می‌کند که بدون معنویت می‌شود از دنیا لذت برد. شما وقتی سر به سجده می‌گذارید، درواقع می‌خواهید استعدادهای معنوی‌تان را شکوفا کنید و از جهان تازه‌ای لذت بیشتر ببرید که بی‌دین‌ها نمی‌توانند از این جهان و لذت‌هایش خبردار شوند. دشمنان می‌خواهند به قدرت برسند؛ ما نیز می‌خواهیم به قدرت برسیم. دشمنان با قدرتشان می‌خواهند به راحتی برسند؛ ما هم می‌خواهیم به راحتی برسیم. دشمنان با ضدیتشان با دین می‌خواهند به لذت بیشتر برسند؛ ما هم با دین‌داری می‌خواهیم به لذت بیشتر برسیم. ولی آنهایی که با انقلاب اسلامی و با دین دشمنی می‌کنند در درجه اول دارند حماقت می‌کنند؛ چون گمان می‌کنند بدون دین، به لذت بیشتری خواهند رسید. هدف کسی که دزدی می‌کند با کسی که صدقه می‌دهد، درواقع یکی است: زیاد شدنِ مال و بهره بیشتر. کسی که صدقه می‌دهد و انفاق می‌کند، درواقع برکتِ مالش را زیاد می‌کند و مالش بیشتر خواهد شد؛ چون طبق روایات، یکی از راه‌های زیاد کردن مال صدقه است. هدف دین‌داران و بی‌دین‌ها در یک سطح مشترک است. تفاوت اینجاست که دین‌داران می‌خواهند از راه دین به تمام منافع انسانی برسند، و این راه عقلانی و درست است؛ اما بی‌دین‌ها می‌خواهند از راه غلط به همه منافع خود برسند، که درنهایت هم نمی‌رسند. 📌مقاومت کردن به نفع ماست؟ حالا سؤال اساسی این است که امروز، اگر می‌خواهیم به منافع خودمان برسیم، مقاومت ما را به منافع خودمان می‌رساند یا مقاومت نکردن؟ قرآن چه پاسخی به ما می‌دهد؟ می‌فرماید: <لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقًا>؛ «اگر جن و انس بر راه رشد استقامت بورزند، ما ایشان را آبی گوارا و فراوان می‌چشانیم.» در روایتی فرمودند: منظور از استقامت در مسیر و طریق، استقامت در ولایت است؛ یعنی محکم پای نقشه راهی که ولیّ جامعه برای آبادانی دنیا و آخرت کشیده است بایستیم. عقب‌نشینی نکنیم. دنیای ما هم تأمین خواهد شد. این آبی که در آیه شانزده سوره مبارکه «جن» وعده داده شده همان چیزی است که اگر باشد، زندگی هست و اگر برود، زندگی هم از بین می‌رود. خداوند با این آیه به ما می‌فهماند که استقامت یعنی «همه‌چیز» و انحراف از مسیر یعنی «از دست دادن همه‌چیز». کسانی که استقامت می‌کنند، هم از ارزش‌های الهی بهره‌مند می‌شوند و هم از نعمت‌های مادی و زندگی خوب در این دنیا برخوردار خواهند شد. ما معمولاً قسمت اول را محکم و با صدای بلند می‌گوییم، اما کمتر پیش آمده است که با صدای بلند بگوییم که درواقع، حتی آسایش در دنیا هم بدون استقامت ممکن نیست؛ چون هر جا نعمتی باشد، دشمنی هم هست. هرکسی که بخواهد از نعمت‌های این دنیا بهره‌مند شود، باید در برابر حسودان، طمع‌کاران و دشمنان استقامت کند. بدون استقامت، حتی همین نعمت‌های دنیوی هم به دست نمی‌آید. 📚جهت مشاهده پیام هر روز قرآن کلیک کنید👇 https://eitaa.com/fatemi222/15955

🌸🍃﷽🍃🌸 🔺پیام جزء بیست‏ونهم وَأَن لَوِ استَقاموا عَلَى الطَّريقَةِ لَأَسقَيناهُم ماءً غَدَقًا﴿جن ۱۶) 💟استقامت رمز پیروزی است https://eitaa.com/fatemi222/16499 💟شرح دعای بیست و نهم https://eitaa.com/fatemi222/5877 💟نکات معرفتی بیست و نهم و سیم https://eitaa.com/fatemi222/13329 💟احکام فطریه https://eitaa.com/fatemi222/8551 💟میدونی عید فطر چه روزیه؟ https://eitaa.com/fatemi222/13205

💟برنامه کلی حفظ قرآن https://eitaa.com/abasali_fatemi/9795 💟روز اول تدبر سوره حمد https://eitaa.com/abasali_fatemi/9798 💟حفط کودکان https://eitaa.com/abasali_fatemi/9810

﷽ 🔰 تنهایی معنا ندارد ▫️امام سجاد(علیه‌السلام) فرمودند: «اگر تمام کسانی که میان مشرق و مغرب هستند از دنیا بروند، من احساس وحشت و تنهایی نخواهم کرد، مادامی که قرآن با من باشد.» [1] ✍️🏻 انسان، به‌طور طبیعی وقتی تنها می‌شود، احساس غربت می‌کند. تصور کنید در این عالم هیچ‌کس را نداشته باشید، نه هم‌صحبتی، نه هم‌دلی… اما حضرت می‌فرمایند: اگر قرآن با من باشد، هرگز احساس تنهایی نخواهم کرد. ⬅️ این همان نقطه‌ای است که انسان باید قرآن را نه یک متن مکتوب، بلکه حقیقتی زنده ببیند، همچون یک انسان. [1] کافی، ج ۲، ص ۶۰۲. 🍃🌹🍃 @fatemi222

📚 طرح زندگی با آیه ها - استقامت، رمز پیروزی 🌙مسابقه روز بیست و نهم ماه مبارک رمضان منتشر شد! 💠آیه جزء بیست و نهم: 🔸أن لَوِ استَقاموا عَلَى الطَّريقَةِ لَأَسقَيناهُم ماءً غَدَقًا﴿جن ۱۶﴾ 🔹و اینکه اگر آنها [= جنّ و انس ] در راه (ایمان) استقامت ورزند، با آب فراوان سیرابشان می کنیم!. مهلت شرکت: ۱۴۰۴/۰۱/۱۰ ساعت ۲۳:۵۹ مجموع جوایز: ۳,۰۰۰,۰۰۰ ریال 👈 مشاهده کامل: https://yarketab.com/competition/1280/show 🆔 منبع https://eitaa.com/fatemi222/16508

🔸 سوال بیست و نهم 🔰مسابقه زندگی با آیه ها 📌در کدام آیه به مقاومت و استقامت در پیمودن راه حق، توصیه شده است؟ 1. لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَكُوا ﴿ ۸۲ مائده﴾ 2. يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ ﴿۵۹ احزاب﴾ 3. و أَن لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّريقَةِ لَأَسقَيناهُمْ ماءً غَدَقاً ﴿۱۶ جن﴾ 4. وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ ﴿۳۸ شوری﴾ ✅لطفا گزینه صحیح را به سامانه ۳۰۰۰۱۳۸۸ ارسال فرمایید. 💟حفظ و تدبر در قرآن https://eitaa.com/abasali_fatemi/9805

👓 اونهایی که می گید چرا پولشو نمی دید فقرا: همه روزه دارها حداقل 90هزار تومن واجبه به فقرا کمک کنند! بسم الله! اگر غرض و مرضی ندارید شما هم به این پویش بپیوندید و نفری 90هزار تومن پول شمال و جوجه و پارتی و استخر را بدید فقرا! 🍃🌹🍃 @fatemi222

سلام این دو مسابقه رو برای دوستان ارسال بفرمایید 🌹

🌸🍃﷽🍃🌸 🔺پیام جزء سی‏ام 🔺پرهیز جدی از عیب‏جویی و غیبت 🔺وَیل‌ٌ لِکُل‌ِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ‌-‌ وای‌ ‌بر‌ ‌هر‌ سخن‌ چین‌ عیب‌ جو و بد گو. 👇