من وقتی یه نفرو خیلی دوست دارم، دلم می‌خواد براش همه کار بکنم. دلم می‌خواد دوساعت راهو بکوبم برم پیش طرف که فقط پنج دقیقه ببینمش، دلم می‌خواد بخاطرش برنامه‌هامو کنسل کنم، دلم می‌خواد هرچیز رندومی که دیدمو براش بخرم، دلم می‌خواد براش آهنگای مورد علاقه‌ام رو بفرستم. بخندونمش. من وقتی یه نفرو خیلی دوست دارم دیگه دنیام خالی می‌شه از همه‌ی آدما و پُر می‌شه از اون یه نفر، همیشه اولویتم اونه، اون خوشحال باشه، اون حالش خوب باشه، ا‌ون بهترین چیزارو داشته باشه. اون میشه تمومِ زندگی من. من اگه یکیو دوست داشته باشه باشم، می‌تونم عاشق ترین ادم رو زمین باشم.

گاهی باید ببخشی، ولی دیگه برنگردی؛ چون آرامشت، ارزشمندتر از رابطه‌ایه که هر بار ازت یه تیکه کم می‌کنه.

‌یه چیزی بین ما بود که نه اسم داشت نه آخر.

اگه ترسیدی، خسته شدی، استرس داری، گم شدی، نمیدونی داری چیکار میکنی؛ میخوام بهت بگم باورکن همه همینیم، هیچکی نمیدونه داره چیکار میکنه. همه داریم با آزمون و خطا زندگی می‌کنیم. عیبی هم نداره. فوقش خراب میکنی. فدای سرت. کی به کیه. بذار اصن گند بزنی. چی میشه مگه؟ بهت قول میدم؛ هیچی.

به قول حافظ عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

انسان از سه چیز درست شده رنج ، کار و عشق. ما به خاطر عشق، رنج مى‌کشیم از سر رنج، کار مى‌کنیم و در پى کار، عاشق مى‌شیم... - محمود دولت آبادی

‌ياد بگيريد براى ديگران حد و مرز تعيين كنيد، انسان خوب بودن، به معناى تحمل همه چيز نيست.

تو دِل کسی رو میشکنی که برات مهم نیست، اما تاوانش رو سر کسی پس میدی که برات مهمه.

چیزی که از از دست دادنش خیلی می‌ترسیدم رو دارم می‌رم رها کنم. بعد این چه شخصیتی ازم ساخته می‌شه نمی‌دونم، فقط می‌فهمم خود جهنم رو قراره تجربه کنم و بعد ازش زنده بیام بیرون.

قبل از اینکه با کسی بحث کنید از خود بپرسید: آیا این شخص از لحاظ ذهنی به اندازه کافی بالغ است تا مفهوم دیدگاه متفاوت را درک کند؟ اگر نه، دلیلی برای بحث نیست.

بعضی وقتا مرورم کن؛ یادت بیار که چقد واست جنگیدم، چقد واست دوییدم، چقد واست ذوق داشتم، چقد دوستت داشتم، چقد واقعی بودم، و تو همشو نابود کردی.