الان تنها تر و گیج تر از هر روزاییم ولی نه دیگه گریه میکنم ؛ نه دیگه از حالم پیش هیچ کسی میگم ؛ نه دیگه تو انجام کار هام کوتاهی میکنم ؛ نه دیگه زیاد میگم چرا اینقدر تنهام چیکارکنم حالم خوب شه .. و این کم کم داره ی ورژنُ از من میسازه که شاید خیلی تنها ترم کنه و من انگار روز های سخت تری رو در پیش دارم .
هیچوقت نمیتونم ادمایی که حرفشون یا رفتارشون باعث میشه شبها از شدت بغض نفس کشیدن واسم سخت بشه رو ببخشم .