در من کسی پیوسته می‌گرید این من که از گهواره با من بود این من که با من تا گور همراه است.. - هوشنگ ابتهاج

از ما به دل مگیر..

پرسید:حضورش به چه ماند؟ گفتم: به شنیدن صدای‌ آدمی که در غربت،به زبان مادریت سخن بگوید..

نچ نچ خاک به گورش😔😂 حرص نخور برای سال بعد برنامه ریزی کنید

حلالم کن اگر گاهی به یادت اشک میریزم من از اینکه تو رفتی خوب آگاهم، ولی دل نه..

از درد تَرَک خورده و از زخم کبودیم..

من.. عاشقتم..

+ پرسیدم چرا اکثر اوقات سکوت رو ترجیح میدی ودلیل رفتاروحرفات و توضیح نمیدی؟ - گفت: گفتن بعضی حرف ها و بیان صادقانه چیزی که تو ذهن مون میگذره؛ گاهی ممکنه مخاطب مون رو به اشتباه بندازه و شاید هم دقیقا متوجه چیزی که منظورمون هست نشن،به هرحال هرکسی از یک زاویه به مسائل نگاه میکنه؛ پس طبیعیه که همه باهام هم نظر نباشن من هم سکوت رو ترجیح میدم بدون هیچ توضیح اضافی..

جایی دور تر از خودم ایستاده ام به تماشای خودم و چه بی رحمانه خسته است و به ناچار قوی..

از حالم اگر میپرسی دقیقا همینکه مولانا میگه: در دل رنج هایی باشد که آن به هیچ دارویی خوش نشود؛ نه به خُفتن،نه به گشتن نه به خوردن..

نمازت سرد نشه مسلمون:)

بعدِ نمازتون لابه لای دعاهای قشنگتون،میشه منم دعا کنید؟🥲