فوآدبهرَنگِغَمگین
روح غریبی داشت
که انسانها را
از سر کنجکاوی
به سویش میکشید
و قلب زودباوری داشت
که این توجه آدمها
را به عشق تأویل میکرد؛
از این رو چون
جانوری در قفس
پس از تماشا شدن ترک میشد،
بیآنکه
گرمای عشقی ماندگار را
تجربه کرده باشد.
فوآدبهرَنگِغَمگین
گاهی هیچکس را نداشته باشی بهتر است، بعضی ها تنها ترت می کنن.
- شاید روزی روزگاری در جایی دیگر، در زمانهای که کمتر بینوا و بدبخت بودیم؛ دوباره همدیگر را ببینیم.