یعنی اینقدر حوصلم سر رفته که هرلحظه ممکنه پاشم همه نماز قضاهامو بخونم

تلاش من برای قهر کردن

همین قدر فلج:////

همیشه نباید کلمه‌ی "دوستت دارم" رو گفت، مثلا جمله هاي “رسيدي زنگ بزن “ "خودم ميخرم برات “ ‏مواظب خودت باش“ الان چيكار كنم حالت خوب شه “ “منم باهات بیدار میمونم“ ميري بيرون ماسك يادت نره.." ‏يا مثلا ‏اینکه صبح بخیر و شب بخیر بگی تا بفهمه که چقدر براش مهمی که قبل خوابیدن و بعد از بیدار شدن اولین نفر تو ذهنش تویی،همه ی اینا همون دوستت دارمه.. فقط به یه زبونِ متفاوت و قشنگ ^•^

اگه کسی خواست ادمین کانال بشه تو ناشناس بگه

دلم یکی رو میخواد که وقتی دلم گرفته بهش زنگ بزنم اونم بیاد بغلم کنه و ارومم کنه.

از ته دلم به این نیاز دارم که یه مدت نبست به همه چیز بی تفاوت باشم.برای خودم زندگی کنم؛فقط برای خودم.حتا به خودمم فکر نکنم،همینجور بی فکر،بدون اینکه منتظر چیزی باشم یا منتظر کسی.

هرکسی تو کتاب زندگیش، یه فصلی داره که وقتی بهش فکر میکنه تا اعماقِ وجودش تیر میکشه. از علاقه های بی سر انجام، از محبت به آدمای تو خالی، از اعتمادبه آدمای رفتنی...

خیلی دارم جلو خودم میگرم بهت پیام ندما،وگرنه فراموشت نکردم. دوست ندارم تو ذهنیتت یه آدم مزاحم باشم. میگم دلبر،دلبر بودن چه جوریه؟ خوبه نه؟منکه میگم خوبه‌. فکرش کن هر روز میدونی یکی داره بهت فکر میکنه. یکی داره عکسات نگاه میکنه. یکی داره برات تلاش میکنه. یکی همش داره سعی میکنه یه راهی پیدا کنه تا بتونه از نزدیک ببینتت. یکی که برای خنده هات ضعف کنه. کاش منم یه روز دلبر یکی میشدم. و کاش اون یکی، تو برام باشی. -محمد مهدی عظیمی

من همون آدمیم که همیشه میخنده ولی حال دلش ابریه. همون آدمی که دیگران شاد میکنه ولی خودش شاد نیست. همونی که با دیگران حرف میزنه،آرومشون میکنه ولی خودش آروم نیست. همیشه برای دیگران از امید حرف میزنه.از یه روز خوب تعریف میکنه، ولی انگار خودش به زندگی امید نداره. همون که طاقت دیدن ناراحتی اطرافیانش نداره. همون که همیشه هست. همون که همیشه میشه روش حساب کرد. همون که همیشه تنهاست،جز اون روزایی که بهش احتیاج دارن. -محمد مهدی عظیمی