من مُردم برای این عکس...

+++

وقتی بفهمی چیو از دست دادی دلت برام تنگ می شه.

اگه هرروز کسیو چک نمیکنی به زندگیه آرومت حسودی میکنم

ما داد زدیم کسی نشنید شما انتظار دارید از چشماتون بخونن؟!

فرهنگ‌‌سازی‌کنیم؛ هر موجودِ دوپایی رو آدم ندونیم .

خیلی دوسش داشت. گفت یکیشو میدی بهم؟ گفت اره و یکی از دوسش هاشو داد به اون.

به دفتر خودش زنگ زد وقتی دید کسی جواب نمیده خیلی نگران شد گفت احتمالا برا من اتفاقی افتاده.

می‌دونستید اگه تاریخ تولد کسی که دوسش دارید رو تو گوگل به میلادی همراه با کلمه(moon) سرچ کنید؛ عکس ماه در اون روز میاد؟! و می‌تونید مال خودتونم در بیارید و دوتاشو کنار هم بذارید و یه بک گراند قشنگ داشته باشید!

تو این شب های سرد زمستونی وسط امتحانات، با وجود خستگی خیلی زیاد، دردی که توی بدنم داره رشد می‌کنه نیاز دارم به یه هودی یه پتو کلفت و یه جفت جوراب پشمی یه فیلم درجه یک و یه بخاری با یه لیوان قهوه داغ، که فارغ از این دنیا چند ثانیه فقط گرم بشم فیلم ببینم و نگرانی امتحانات عصبیم نکنه، که پنج دقیقه این درد و غم تو تنم آروم بگیره فقط همین.

انقدر بدم میاد وقتی یکی میاد بهم میگه: “امروز تو فلان جا، یکیو دیدم که خیلی شبیهت بود”. یعنی چی؟ من تَکَم، من توپِ سیاه بیلیاردم، فقط یکی شبیه من هست که اونم تو آینه زندگی میکنه و بی اجازه ی من، نمیره فلانجا تا تو ببینیش و یادم بیفتی. ‏

الان اونجایی‌ام که هوشنگ ابتهاج میگه: ‏شب غم تو نیز بگذرد ولی، دراین میان دلی ز دست می‌رود.