شد شد، نشد به درک. مگه قبلیا شد؟

من میگم “مهم نیست” و شب ها نمیتونم بخوابم، وقت و بی وقت گریه میکنم، سر درد میگیرم، بی اشتها میشم، معده درد میگیرم، عصبی و غمگین میشم، پر از انرژی منفی میشم، تو مغزم هی مرورش میکنم، کم حرف میشم، زودرنج میشم، به همه میپرم، از شدت overthink دهنم سرویس میشه، انقدر قهوه میخورم که دست و پام سِر میشه، حوصله‌ی حرف زدن با هیچکس رو ندارم. فۅدۅشین

الان که دقیق‌تر به زندگیم نگاه می‌کنم میبینم چیزایی که تا الان نوشتم و با دیگران درمیون گذاشتم یک‌ هزارم جهنمِ روانی‌ای که دارم توش زندگی میکنم هم نیست. ‏فۅدۅشین

اگه زندگی می‌تونه آدمی که هیچوقت فکر از دست دادنش رو نمی‌کردی از زندگیت حذف کنه، می‌تونه جاش رو با کسی که داشتنش رو تو خوابتم نمی‌دیدی پر کنه. فۅدۅشین

خستم‌انقدر‌زخمی‌و‌بی‌روحم:) #فور

:)

خب خب.. چنلِ ماه ِ من میخواد تقدیمی بده اینو فور کنید تو چنلتون و من طبق وایب چنلتون بهتون تقدیمی بدم با یه متن و عکس>> و اگرم با چنلتون همسایه نیستم تو پیویم بهم اطلاع بدین ممنون بدرود💗 @khobbarachi

از لحاظ روحی نیاز دارم با تو شیرکاکائو بخورم.

بچاا میشه نفری یه حمد شفا بخونید؟ :)))))

ایده های قدیمی تو مغز های بسته..!

من الان دقیقا اونجام که ترانه علی‌دوستی تو فیلم کنعان به محمد‌رضا فروتن میگه : دلم میخواد کسی باهام حرف نزنه، کسی منو نخواد، میخوام تنها باشم!

در آخر روزی زیر آوارِ رفتن‌ها جان خواهیم داد.