سعی کردم فریاد بزنم، ولی سرم زیر آب بود...

تو عجب تنگهٔ عابرکشی ای معبر عشق که به جز کشتهٔ عاشق نکند از تو عبور... هوشنگ_ابتهاج

به حرف های خوشت دلخوشیم، می بینی؟ به باد تکیه زدن نیز قابلیت ماست:) حسین_دهلوی

صائب گفت: آرزو در دل غم‌دیدهٔ ما آه شود!

"ال أریدَك أن تَکون بِِجانِبی دائماً حتی إذ وَقع حُزن الأرضِ عَلی کِتفی تَمیل نَحوِك..." می‌خواهم همیشه کنارم باشی تا اگر اندوه زمین روی شانه‌هایم افتاد به سمت تو کج شوم...

دوستان وسط این همه در و داف دخترایی هم هستن که دغدغشون رنگ لاکشون نیست. روزی صدبار بی دلیل قهر نمی کنن. شمارو واسه پولتون نمی خوان. رفتاراشون منطقیه و در مواقع مهم می تونید به عنوان تکیه گاه هم روشون حساب کنید.

فودوشین!

یه معلمِ ادبیات داشتیم میگفت: یه تشبیهِ قشنگی دیده از آدمی که دچار دلتنگی و از دست دادنه میگه مثل یه بچهٔ یتیم وقتی ‹ اشتدّ بی الحزن › یعنی وقتی غم و غصه خیلی به جونم سنگین میشه یکی از ‹ خنده‌هاتو › از جیبم درمیارم و صورت ‹ پر از اشکم › رو باهاش پاک میکنم:)

باعث خوشحالـے جان غمگین من کجاست -؟

:')

دلم میخواد با همه اونایی ک بخاطرشون انلاین میشم تو یه خونه زندگی کنیم و گوشیمو واسه همیشه بندازم دور:>

عیدتون مبارک🌱