خبر مرگ مرا هر کسی آورد، بخند زنده ام میکند آخر خبر خندهٔ تو:) -حسین صیامی

«به راستی، روحم یه جایی هست که جسمم اونجا نیست؛ این میشه عمقِ دلتنگی.»

روال زندگی من خیلی ساده‌اس بیدار میشم، رنج میکشم، میخوابم.

خسته‌تر از آنم که دوباره خودم را به کسی یاد بدهم...

ما بلد نبودیم نگهت داریم ولی خودتم نخواستی بمونیا، خیالی نیست تنهایی مگه چشه؟ دریا رو نمیشه تنهایی رفت؟میشه! بارون نمیباره تنهایی؟میباره! بهار نمیاد تنهایی؟ میاد پاییز چی؟ اونم میاد، سردتم بشه میتونی یه پتو بندازی دور خودت به دست یارم، هیچ احتیاجی نیست... -@fodoshiin

نوشته بود: یک روز صبح دیگه اسمت آزارم نمیده، دیگه دنبالت نمیگردم، دیگه دلم برات تنگ نمیشه، و اون روز بالاخره منم خوشحالم. -@fodoshiin

نباید کلی “چرا ی بی جواب” توی مغزم باشه.

نوشته بود: صدای رفتار آدما انقدر برام بلنده که دیگه صدای حرفاشونو نمی‌شنوم.

-

انسان، آزاد زاده شده اما در همه جا به بند است

آدما اون چیزی نیستن که نشون میدن

کاش آدم بتونه هرجا که خواست و دلش گرفت گریه کنه..کاش کسی نگاش نکنه، قضاوت نشه، کسی حتی نیاد بپرسه چی شده؟ نگه‌ داشتن بغض و گریه نکردن یکی از عذاب آورترین کارهای دنیاست