اما امروز در محاصره پنجره هایِ پاییز می خواهم تو را به نام بخوانم آتش کوچکی روشن کنم، چیزی بپوشم و تو را ای پیراهن بافته از گل پرتقال و شکوفه های شب بو، صدا کنم. - نزار قبانی

آیا بهتر نبود که می‌رفت و در قبرِ خود می‌خوابید و می‌گذاشت رویش خاک بریزند، بدون وحشت، از خدا می‌پرسید که آیا واقعاً خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟! -صد سال تنهایی

میدونی...!؟ نه نمیدونی..! تو هیچی نمیدونی پس لطفا سعی کن اون دهن گشادت ببندی دقیقا وقتی ک میخای منو نصیحت کنی یا به من دلداری بدی وقتی ک دارید بهم دلداری الکی و‌پوچ میدید دلم میخاد سرتون اونقدر بکوبم به دیوار که از وسط مغزتون خون بپاچه بیرون. -فریس

♡♡:♡♡

آیینی جدید در چشم بهم زدنی در من به وجود آمد چشمانش کتابش شد و گیسوانش پیغمبرانش که مرا به سوی خود دعوت میکردند .. هرچه دورتر میشد من آشفته تر ... چه وصفی جز اشتیاق وصف ناشدنی برای این لحظه ؛میتوان یافت ک گویای احوال من باشد ،،، تشنه ی یک لحظه صدایش بودم که دیگر هیچ ارزویی برای فردایم نداشته باشم ، عجیب تر آنکه قلب و عقلم بعد سال ها تنش به صلحی پایدار رسیده بودند دیگر تضادی در کار نبود ، تمام روح و جسمم تو را فریاد میزد ، اما من اسمت را نمیدانستم !!! هنگامی ک گمت کردم در این جماعت چه صدایت بزنم ک پیدایت کنم ؟؟! -عرفان مویدی

وقتی رفت، مثل این بود که درخت به برگ‌هایش بگوید: من رفتم. - برلتون برشت

‏خوشبختى يعنى صبح که چشاتُ وا ميکنى ببينى عزيزانت صحيح و سالم کنارتن و تو يک روز ديگه وقت دارى بهشون عشق بورزى و خوشحالشون کنى. -کاکتوس

کَله ی پدرش، آخرشم نفهمید دوسش داشتیم! -رادیو چهرازی

بیچاره دلم!

تنها چیزی که اینجا بین هممون مشترکه اینکه هممون تنهاییم ...