رنج او آنقدر طولانی شد که؛
اطرافیانش به آن عادت کردند و از یاد بردند
که او سخت در عذاب است.
|شرقیِغمگین|
به قول فروغ فرخزاد:
ما هرچرا
که باید از دست داده باشیم٬
از دست داده ایم...
ما بی چراغ به راه افتاده ایم...