باورم نمیشه دارم ماههای آخر دبیرستانمو زندگی میکنم..

آخر قصه عشق مارا همان اول لو دادند آنجا که گفتند : یکی بود ... یکی نبود.

میدونم نباید نگات کنم ولی چیکار کنم، دست خودم نیست ببخشید عزیزِ من:)

خدایا من یاغی نیستم گردن کش نیستم گفتی انجام دادم میدونم اونطوری هم که گفتی انجام ندادم ولی تو ببخش:)

جایی دور تر از خودم ایستاده ام به تماشای کسی که جای من زندگی میکند.. او درد میکشد نجاتش دهید؛

فقط الان با یه دور مردن میتونم خستگیو از بدنم بیرون کنم

چشمای خمار زیادی خوبن>>

دقت کردین گاهی اوقات آدم دلش میخواد هیچ کاری انجام نده؟ فقط بگیره بخوابه و بزاره زندگی به طرز عجیبی نابود شه دقیقا تو اون حالتم.

درد تو استخونام ته نشین شده.

به شدت میخوام مغزمو دستم بگیرم و بش بگم: لطفا اینقد تو سر من حرف نزن!(:

زندگی کوتاه تر از اونی هستش که بخوای بجنگی، چه با خودت چه با بقیه. دیدی نمیشه رها کن بره.

فکت تلخ : زیاد که مهربون باشی، بعد یه مدت خسته کننده میشی.