از پنجره به پیادهرویِ مملو از جمعیت نگاه کرد..
گفت:
میبینی؟
لباسهایی هستند که راه میروند،
دروغ میگویند،
و در نهایت، میمیرند.
کمتر لباسی آن بیرون است ؛
که درونش انسان وجود داشته باشد!
بهراستی که این دنیا یک رختکنِ بزرگ است!-
یه استاد داشتیم همیشه میگفت: اگر فکر میکنی حرفی رو «باید» بزنی و دیگه هیچ زمانی فرصت گفتنش نیست، درنگ نکن! ولی اگر فکر میکنی هنوز میتونی برای گفتن اون حرف صبر کنی، حتی چند لحظه، اون موقع درنگ کن. یکی از نشانههای رشد و بلوغ آدمیزاد، تشخیص درستترین رفتار در همین دو راهیه، تأمل یا اقدام.