یه استاد داشتیم همیشه میگفت: اگر فکر میکنی حرفی رو «باید» بزنی و دیگه هیچ زمانی فرصت گفتنش نیست، درنگ نکن! ولی اگر فکر میکنی هنوز میتونی برای گفتن اون حرف صبر کنی، حتی چند لحظه، اون موقع درنگ کن. یکی از نشانههای رشد و بلوغ آدمیزاد، تشخیص درستترین رفتار در همین دو راهیه، تأمل یا اقدام.
شازده کوچولو پرسید: غم انگیزتر از اینکه بیای و کسی خوشحال نشه چیه؟
روباه گفت: بری و کسی متوجه نشه!
همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بِمانی .
نمیشه یقهی آدما رو گرفت و گفت قدر بدون. جوونی رو، سلامتی رو، عشق رو، کار رو، شهر رو، قهوه رو، وافل شرکتی روی لیوان چایی رو، تخت گرم و نرم رو، هوای بارونی رو، ریه رو، رفیق رو، لبخند رو، ادبیات و فیلم رو، سرما رو، آتیش رو، آب رو، گل نرگس رو، اسفناج رو، چایی رو، ادویهها رو، پیراهن چهارخونه و جین رو، من رو، من رو، من رو.
برای بار هزارم میگویم که دوستت دارم!
چگونه میخواهی شرح دهم چیزی را که شرح دادنی نیست؟
نزار_قبانی
هدایت شده از -ته تغاری ونگوگ-
میشه تولد امسالمو با تم روح برگزار کنم و مهمانان عزیز نفری یه عینک و ملافه سفید بیارن؟