در کوچه‌ های خاطره تنها‌‌ دو چشم ، تنها‌ ی عطر تنها‌‌ تویی‌ برای‌‌ من ‌ صدای‌ خنده‌ ات را می‌شنوم دوستت‌‌ دارم‌ های پر از ذوق دو چشمانت را می‌‌شنوم یک بغض میبینم در نبودنت من هنوز‌ ‌ آسوده از جان میروم ‌ بی تو ، آه که بی تو ‌منم من نیستم ، عشق نیست‌ تو تمامم بودی‌ خاطره ‌ از من گذشتی خاطره ‌ زمان‌ مرده‌ ولی باز هم مرورت میکنم ..

همین که ایشون گفت:)

یه روزی باید سراغ خنده هارو از عکسا گرفت...

اونجایی که هوشنگ ابتهاج میگه : آدم ها تا حد مرگ از خود خسته ات میکنند ترکت نمیکنند اما مجبورت میکنند ، ترکشان کنی آنگاه تو میشوی بنده ی سر تا پا خطاکار !

به بودن ها دیر عادت کنید و به نبودن ها زود آدمها نبودن هارا خیلی خوب بلدند

‌ بسیاری از افراد و چیزهای دور و برم به قطارِ شهربازی می‌مانند؛ گرچه همراه شدن و در کنارشان بودن برای مدت کوتاهی سرگرم‌کننده و لذت‌بخش است، اما هیچگاه مرا به جایی نمی‌رسانند و در دراز مدت حاصلی جز سرگیجه و تهوع ندارند... 📖 #فراتر_از_بودن ــــ مقدمۀ مترجم

در قنوتم ز خدا عقل طلب می‌کردم عشق اما خبر از گوشه محراب گرفت...

خوشحالم

کاش همیشه خوشحال بمونم

خسته شدم از غمگین بودن

اونجایی که پدر ژپتو به پینوکیو میگه: پینوکیو از چوب بمون آدما همشون از سنگن

ولی خدایی کار نکنید که کسی حس اضافه بودن بهش دست بده:)