هدایت شده از ترافیک ذهن..
این روزا این شکلیم که وقتی یکی از رفتارم برداشت ذهنی خودشو میکنه بجای توضیح با یه «عه ناراحت شدی؟ چه بد» به مکالمه خاتمه میدم، تمرین خوبیه.
اون پسری که میگه من لیاقت تورو ندارم
دیقااا همون پسر لیاقتتون رو داره!
نزارید از دست بره🚶♂
بقیه فقط حرفن..
من اینجوریم که طرفو اذیت میکنم و دهنشو سرویس میکنم ؛ ولی کسی غلط میکنه ناراحتش کنه یا حتی بهش نزدیک شه .
من هیچ جا تو زندگیم پشیمون نشدم ، بجز اونجاهایی که تهش به طرف گفتم ، حیفِ وقتی که واسه تو گذاشتم.
اون لحظه واقعا پشیمون بودم میدونی چرا؟
چون میتونستم بستنی بخورم ، واسه خودم قهوه درست کنم ، زبان بخونم ولی وقتمو دو دستی دادم به طرف و گفتم بیا عزیزم مالِ تو خرابش کن!
خیلی از قهر کردنا قرار نبود طولانی بشه ولی متاسفانه طرف مقابل یا خیلی بی تفاوت بود یا خیلی مغرور.
گاهی وقتا انقدر فاز مودی بودنم میزنه بالا که وسط دعوا با آدم مهم زندگیمم حتی نمیدونم چی به چیه و برای چی انقدر عصاب خودمو خورد میکنم .